Ga naar inhoud
GENEGEERD

Jou "ECHTE LEEFIJD"


frans81
 Share

Recommended Posts

Ik vraag mij ondertussen af hoeveel mensen hier( Die in wat voor een vorm dan ook preppen) ondertussen een 40/50 plus leeftijd bereikt hebben.En er achtergekomen zijn dat hun lichaam niet meer meewerkt op vele fronten.preppers-oud-2.jpg.31106507c3ef211015f31fab4d81553f.jpg

Hoe pas je je aan ?wat heb je veranderd aan je Gear?Welke besluiten heb je genomen.Kun je met je leeftijd overweg( baal je dat er belemmeringen zijn).Ben je bang dat je met je gear op pad moet ondanks dat je een heel huis hebt volgeprept omdat je niet niet meer kunt sjouwen.preppers-oud.jpg.83fc88299d75f82b34e71eb7abc1e658.jpgWat is jou plan B

Mij lijkt dat er een grote groep is die lichaamlijk zichzelf tegenkomt.En zich moet gaan aanpassen of al daar mee bezig is.

Kun je tips geven aan hen die dit durven toe te geven.preppers-oud-4.jpg.abb557d20a42d8fb02d6a4394b8093b2.jpg

Vooral trainen met je gear.Wat ziet de grote groep als belangrijk en wat niet.

Weet je wat nog het ergste is Die groep die afhankelijk is van medicijnen !Hoe prep je je dat even bij elkaar.

Als de zooi instort dan zijn er geen apotheken meer.Dat betekend voor velen het Stille einde.Ik denk dat laatst genoemde een echt problem is wat zeer zeker aandacht nodig heft(Medicijnen wanneer je niet meer zonder kunt)

Dit onderwerp slaat misschien nergens op.Maar misschien Toch

preppers-oud5.gif.541a91fbead1281ef4033d33b2f218f8.gif

  • Leuk 2
Link naar reactie
Share on other sites

Begin nu je eigen moestuin. Bekijk de zadenpakketten Op zoek naar waterfilters, messen, tools of lang houdbaar eten? Ga dan naar www.prepshop.nl!
  • Replies 58
  • Created
  • Laatste reactie

Top Posters In This Topic

Goed onderwerp juist.

 

Ik heb mijn uitrusting lichter gemaakt. Lichtere tas, lichtere en warmere slaapzak goed luchtbed. Kilo's draaggewicht eraf want anders houd ik het niet vol. En ik heb een superstoeltje. Heel stom, ik miste aan het eind van de dag gewoon een echt lekkere zitplaats. Dus supervouwstoeltje gekocht. Heel blij mee.

En in conditie blijven daar moet ik meer moeite voor doen.

Ik heb me verdiept wat de natuur aan medicijnen heeft. Gelukkig ben ik niet medicijnafhankelijk maar voor kwaaltjes is kennis van de natuur altijd een goede eerste apotheek.

 

Het is een keer ter sprake gekomen op het forum, medicijnene en SHTF...en toen zei iemand, dat hij ook dodelijke medicijnen in huis had omdat hij met zijn handicap nooit zou kunnen overleven. Harde werkelijkheid, maar zou ik ook doen denk ik.

Link naar reactie
Share on other sites

Ik heb een superdeluxe exped downmat 9 gekocht. Een zware mat. Maar de afweging is dat ik als ik op een " gewone" mat slaap de osteopaat mee moet om mijn rug goed te houden :rolleyes:. Het voordeel is dat mijn kinderen bijna uitgegroeid zijn en steeds meer kunnen dragen. Per saldo blijft het draaggewicht in de groep hetzelfde.

Link naar reactie
Share on other sites

Mijn Gear is zowiezo te zwaar,HELAAS wil ik heel wat kwalitatief hoogwaardige spullen niet kwijt!Koppig en Eigenwijs leg ik mij er niet bij neer;)

 

Maar aan een klapstoeltje had ik nog niet gedacht.Zeer zeker het overwegen waard!Maar ook daar is veel Rommel in te verkrijgen.

  • Leuk 1
Link naar reactie
Share on other sites

Toevallig vorige week flink door mn rug gegaan toen ik 'even' wat spullen naar zolder sjouwde. Dus ja, ook ik word een dagje ouder en hou daar rekening mee wbt het preppen.

Mijn rugzak is vervangen door een kleinere en er zit dus minder zooi in. (kritischer geworden wat nodig is en wat eigenlijk niet)

 

Medicijnen is ook een probleem, met name mijn astma medicatie. Ik heb een voorraadje liggen waar ik ongeveer een maand of 3 mee vooruit kan, maar daarna is het op en daar maak ik me wel zorgen om. Ook de medicatie van mijn kids is dan een probleem.

Helaas heb ik hier geen oplossing voor. (tenzij je een flinke spaarrekening hebt, dan is er wel genoeg te koop)

Link naar reactie
Share on other sites

Ik vind het een bijzonder zinnig draadje en al helemaal omdat ik de laatste jaren behoorlijk tegen mijn grenzen aanloop. Ik voel dat ik fysiek tot veel minder in staat ben, me minder langdurig kan inspannen en concentreren, wellicht betaal ik nu de tol voor de vele jaren dat ik moest presteren onder 'hoogspanning'. Lichamelijk beginnen een aantal dingen flink te haperen. En dan moet je er alles aan doen om je situatie een beetje onder controle te houden. Even een poging om samen te vatten wat ik zelf doe :

 

- Minimaal jaarlijks een bloedonderzoek om ernstige problemen tijdig op te merken.

- Mijden van zware belasting en torsen van zware gewichten om beschadigde rugwervels te sparen. Gewichten van meer dan 12 kg laat ik gewoon staan.

- Het gebruik van hulpmiddelen voor zware lasten, een duveltje, een plank met wieltjes, een kruiwagen, een palletkar.

- Door de knieën buigen en rug zoveel mogelijk ontlasten, rug verstandig gebruiken.

- Voorraad medicijnen op voorraad.

- Pijnstillers op voorraad en zuinig gebruik. Je leert met pijn omgaan en pijn heeft een signaalfunctie die je je gedrag laat aanpassen.

- Inspanningen niet 'ten top' drijven, maar doseren.

- Naar het werk fiesten om toch in beweging te blijven.

- Wandelen.

- Bij klachten snel genoeg naar de dokter om gevolgschade te beperken of lange periodes van ziekte te vermijden.

- Nu het nog mogelijk is onderzoeken en kleine ingrepen laten uitvoeren om de risico's zo veel mogelijk te beperken.

- In geval van nood zo lang mogelijk kiezen voor een Bug-in, in de praktijk zolang er geen onmiddellijk gevaar is.

Link naar reactie
Share on other sites

Nog steeds sterk maar een conditie van een wijkagent. Als ik een dag flink te keer ben gegaan, dan voel ik de pijntjes en ook de volgende dag. Als ik een tijdje achter elkaar flink te keer ga wordt het minder en merk ik dat de conditie langzaam aan beter wordt. Echter heb last van flinke slijtage aan de gewrichten en daarom is sport\conditie training heel lastig. Als ik 20 kilo afval, dan kan dat erbij in de BOB.;)

 

Opgeven zit echter niet in mijn karakter en als het echt moet gaat de schakelaar om naar de survival modus. Vergeet niet dat je sterker bent dan je denkt als de nood echt aan de man is.

 

Ik pas wel alles aan naar mijn eigen 40+ tempo, dat is belangrijk. Veel jonge gasten komen halverwege de dag zichzelf tegen, omdat ze hun klachten niet goed weten te verdelen. Ken je zelf, dan komt het goed. Ieder op zijn eigen manier.

Link naar reactie
Share on other sites

Nog steeds sterk maar een conditie van een wijkagent. Als ik een dag flink te keer ben gegaan, dan voel ik de pijntjes en ook de volgende dag. Als ik een tijdje achter elkaar flink te keer ga wordt het minder en merk ik dat de conditie langzaam aan beter wordt. Echter heb last van flinke slijtage aan de gewrichten en daarom is sport\conditie training heel lastig. Als ik 20 kilo afval, dan kan dat erbij in de BOB.;)

 

Opgeven zit echter niet in mijn karakter en als het echt moet gaat de schakelaar om naar de survival modus. Vergeet niet dat je sterker bent dan je denkt als de nood echt aan de man is.

 

Ik pas wel alles aan naar mijn eigen 50+ tempo, dat is belangrijk. Veel jonge gasten komen halverwege de dag zichzelf tegen, omdat ze hun klachten niet goed weten te verdelen. Ken je zelf, dan komt het goed. Ieder op zijn eigen manier.

 

Zo werkt het bij mij dus ook.Gelukkig.Dat is wat ik bedoel met vele preppers hebben de zelfde Karaktertrekjes.

Lichaamlijk ben ik gelukkig op kleine slijtage punten na nog goed inorde .Rook ook niet en nuttig geen alcohol.Nooit gedaan.Is weliswaar geen garantie dat je niet .....Maar toch.

Slik ook als het kan niets aan medicijnen.als je het echt nodig hebt en niet zonder kunt is het wat anders.Ik moet al jaaaaaaren pijnstillers slikken voor Arthrose aan mijn handen.Maar ik vertik het.

Mijn huisarts staat er versteld van dat het te doen is maar begrijpt mij.Nu voel ik de Grens.En pas mij aan.Met die pijnstillers forceer je de boel.Ik heb ook twee lederen aangepaste Braces.Maar met die dingen om kan ik bijna niets meer.En als ik ze af doe verrek ik van nog meer pijn.Dus ze liggen in de lade van de kast.

Dat bedoel ik met lichamelijke beperkingen.Ik verzet mij hiertegen en zolang als dat kan houd ik vol en doe mijn dingen in de zonder pijnstillers aangepaste versie.

  • Leuk 1
Link naar reactie
Share on other sites

Precies. Ik ben weliswaar Bourgondiër qua eten, maar ik drink ook geen alcohol. Hooguit 2-3x per jaar een paar drankjes op een feest. Medicijnen neem ik al jaren niet meer in. Uitsluitend op dokters recept dan, maar ik ben al jaren niet geweest. Pijntjes gaan meestal van zelf over, al duurt het soms wat langer dan vroeguh. ik had laatst een ontsteking aan de elleboog en merkte het elke dag, vooral wanneer er zwaar gewerkt moest worden. Het heeft meer dan een maand geduurd, maar nu gaat het weer. Bijna had ik een afspraak bij de dokter gemaakt om te vragen naar een ontstekingsremmer, maar die zijn heel slecht voor je maag. Gelukkig heb ik niet geluisterd naar anderen en gewoon een paar weken rustig aan gedaan.

Link naar reactie
Share on other sites

Mijn 'echte' leeftijd...hmm dat verschild van dag tot dag...er zijn dagen dat ik denk ik kan de hele wereld aan....en dagen dat er niks uitkomt.

En dan heb de middelmatige dagen nog...:o....en dat zijn over het algemeen de beste dagen.

 

Ik ben nog van de vorige eeuw....m.a.w. van 1957.

 

Heb ik kwaaltjes?....meer een handicap.

Heb mn hele leven al X-benen en kan diengevolg geen speedmars lopen o.i.d.

Hele lange stukken lopen dat doe ik in etappe's. Heb wel gemerkt dat het met Nordic Walking poles een stuk makkelijker gaat.

 

Ik fotografeer vaak..en dan gaat de rugzak mee...met zo'n 8 kilo aan gear en 1 1/2 liter water/frisdrank...en dat kan ik een redelijke tijd volhouden.

 

Heb vorig jaar een route gelopen van ongeveer 14 km.....toen was ik kapot...verschillende soorten weg gehad...asfalt, zandpad....gras.

Ik pas me zoveel mogelijk aan....zo weinig mogelijk meenemen...maar wel de dingen die ik nodig heb onderweg.

 

Ook vorig jaar noodgedwongen ruim 4 km met rugzak en fiets moeten lopen in warme temperaturen....dat was helemaal afzien voor mij...ruim een uur over gedaan.

 

Het sleutelwoord is: AANPASSEN AAN DE SITUATIE....dat is wat ik doe.

En oefenen als het mogelijk is...maar dat is al eerder aan de orde gekomen in diverse draadjes...

 

Grt easy

  • Leuk 1
Link naar reactie
Share on other sites

Precies. Ik ben weliswaar Bourgondiër qua eten, maar ik drink ook geen alcohol. Hooguit 2-3x per jaar een paar drankjes op een feest. Medicijnen neem ik al jaren niet meer in. Uitsluitend op dokters recept dan, maar ik ben al jaren niet geweest. Pijntjes gaan meestal van zelf over, al duurt het soms wat langer dan vroeguh. ik had laatst een ontsteking aan de elleboog en merkte het elke dag, vooral wanneer er zwaar gewerkt moest worden. Het heeft meer dan een maand geduurd, maar nu gaat het weer. Bijna had ik een afspraak bij de dokter gemaakt om te vragen naar een ontstekingsremmer, maar die zijn heel slecht voor je maag. Gelukkig heb ik niet geluisterd naar anderen en gewoon een paar weken rustig aan gedaan.

 

Had ook een onsteking aan de elleboog. De opties waren een spuit, of een spuit.

Toen ik vroeg wat er gebeurde als ik niet liet spuiten, werd mij verteld dat het dan wel een half jaar tot een jaar kon duren.

Heb voor de laatste optie gekozen, en inderdaad, na een aantal (wintermaanden, dan doe je een stuk minder) is het bijna weg.

Dus bij mankementen, kan geduld daarmee, ook heel wat opleveren.

Ben sinds kort ook 50, en qua fysiek voel je dat wel. Maar ik kan heel goed pijn negeren, ik heb arthrose, dus dat moet wel.

Anders kan je wel hele dagen pijnstillers innemen, en die gebruik ik liever, wanneer het niet meer te houden is.

Ach, alles een beetje meer doseren qua werk, op tijd pauzeren, en je kan nog heel veel !

 

Wat ik lastiger vind is dat ik eigenlijk slechter ga zien, was eerst alleen bij ziend, en nu sinds een paar jaar verziend.

Dat vind ik echt lastig, zeker als multifocaal voor mij geen goede optie is.

Twee brilletjes dan maar, ben te schijterig voor laseren, en dan hou je ook altijd nog 1 bril :(

Link naar reactie
Share on other sites

Had ook een onsteking aan de elleboog. De opties waren een spuit, of een spuit.

Toen ik vroeg wat er gebeurde als ik niet liet spuiten, werd mij verteld dat het dan wel een half jaar tot een jaar kon duren.

Heb voor de laatste optie gekozen, en inderdaad, na een aantal (wintermaanden, dan doe je een stuk minder) is het bijna weg.

Dus bij mankementen, kan geduld daarmee, ook heel wat opleveren.

Ben sinds kort ook 50, en qua fysiek voel je dat wel. Maar ik kan heel goed pijn negeren, ik heb arthrose, dus dat moet wel.

Anders kan je wel hele dagen pijnstillers innemen, en die gebruik ik liever, wanneer het niet meer te houden is.

Ach, alles een beetje meer doseren qua werk, op tijd pauzeren, en je kan nog heel veel !

 

Weer iemand met Arthrose ! Ik heb het al vanaf mijn 26 ste.Door de zwaar lichamelijke inspanningen.

Toen gaf ik er een cijfer 3 aan kwa pijn indicatie.Nu een 6 tot 7 bij sommige werkzaamheden en vooral verpakkingen,blikken losmaken enz enz Teveel om op te noemen.

Ik ben zelf 50 net Plus.Lichamelijk voel ik mij op dat na een heel stuk jonger.Gelukkig.Beweeg ook veel.

Link naar reactie
Share on other sites

Weer iemand met Arthrose ! Ik heb het al vanaf mijn 26 ste.Door de zwaar lichamelijke inspanningen.

Toen gaf ik er een cijfer 3 aan kwa pijn indicatie.Nu een 6 tot 7 bij sommige werkzaamheden en vooral verpakkingen,blikken losmaken enz enz Teveel om op te noemen.

Ik ben zelf 50 net Plus.Lichamelijk voel ik mij op dat na een heel stuk jonger.Gelukkig.Beweeg ook veel.

 

Dat is volgens mij ook de sleutel, blijven bewegen, dan blijf je t soepelste.

Verder ook gewoon leven, plezier maken, niet te veel uitspattingen, en goed slapen als je dat kan.

Link naar reactie
Share on other sites

Mooi onderwerp @frans81. Ik ben van 1961 en heb de laatste jaren gemerkt dat sommige dingen niet zo soepel meer gaan. Ik loop nog gemakkelijk 35 kilometer per dag met een rugzak maar voor de nacht heb ik een lekker dik luchtbed nodig, die matjes waar ik vroeger op slopen nu mijn rug. Wat vroeger 'vanzelf' ging, gaat tegenwoordig wat moeizamer dus ik heb zo'n anderhalf jaar geleden mijn leefstijl aangepast. Een aantal voorbeelden:

- Geen lange autoritten meer en een zak chips voor in de file maar werk dichter bij huis en ieder dag 15 kilometer fietsen. Meestal meer want waar ik in het verleden de auto pakte voor boodschappen pak ik nu de fiets.

- Uitgezocht hoeveel eten ik werkelijk per dag nodig heb en waar mijn lichaam het beste op reageert. Het resultaat: van 6 naar 4 boterhammen voor ontbijt en lunch en geen 100 gram rijst of pasta maar 60 gram per warme maaltijd.

- Geen tussendoortjes en ja, dat vergt wat discipline.

- Gestopt met alcohol sinds een half jaar want dat kon ik vroeger wel aan maar sloopt me nu.

Het gevolg is dat ik zoetjesaan mijn conditie stevig heb verbeterd en dat ik een kilo of 12 ben afgevallen. Niet dat ik echt last had van overwicht maar die 12 kilo hoef ik niet mee te slepen als ik wandel of fiets en dat is pure winst.

 

Wat ik bij de meeste bijdragen in dit topic lees is dat je als 50+-er meer moet doen om in conditie te blijven en dat je goed naar je lichaam moet luisteren. Net als @lewieke ga ik iets vaker naar de huisarts als ik iets mankeer, gewoon voor de zekerheid maar ook omdat het langer duurt voor ik herstel.

 

Mijn vader van 80 was al een prepper voor die term hier bekend werd. Voor hem maakt het allemaal niet zo veel meer uit. Hij heeft zijn olielampen en kaarsen klaar staan en een voorraad water en eten in de berging. Maar zich voorbereiden om zijn huis te verlaten in het geval van een SHTF doet hij niet meer. Op een gegeven moment is het mooi geweest, denk ik.

Link naar reactie
Share on other sites

Mooi onderwerp @frans81. Ik ben van 1961 en heb de laatste jaren gemerkt dat sommige dingen niet zo soepel meer gaan. Ik loop nog gemakkelijk 35 kilometer per dag met een rugzak maar voor de nacht heb ik een lekker dik luchtbed nodig, die matjes waar ik vroeger op slopen nu mijn rug. Wat vroeger 'vanzelf' ging, gaat tegenwoordig wat moeizamer dus ik heb zo'n anderhalf jaar geleden mijn leefstijl aangepast. Een aantal voorbeelden:

- Geen lange autoritten meer en een zak chips voor in de file maar werk dichter bij huis en ieder dag 15 kilometer fietsen. Meestal meer want waar ik in het verleden de auto pakte voor boodschappen pak ik nu de fiets.

- Uitgezocht hoeveel eten ik werkelijk per dag nodig heb en waar mijn lichaam het beste op reageert. Het resultaat: van 6 naar 4 boterhammen voor ontbijt en lunch en geen 100 gram rijst of pasta maar 60 gram per warme maaltijd.

- Geen tussendoortjes en ja, dat vergt wat discipline.

- Gestopt met alcohol sinds een half jaar want dat kon ik vroeger wel aan maar sloopt me nu.

Het gevolg is dat ik zoetjesaan mijn conditie stevig heb verbeterd en dat ik een kilo of 12 ben afgevallen. Niet dat ik echt last had van overwicht maar die 12 kilo hoef ik niet mee te slepen als ik wandel of fiets en dat is pure winst.

 

Wat ik bij de meeste bijdragen in dit topic lees is dat je als 50+-er meer moet doen om in conditie te blijven en dat je goed naar je lichaam moet luisteren. Net als @lewieke ga ik iets vaker naar de huisarts als ik iets mankeer, gewoon voor de zekerheid maar ook omdat het langer duurt voor ik herstel.

 

Mijn vader van 80 was al een prepper voor die term hier bekend werd. Voor hem maakt het allemaal niet zo veel meer uit. Hij heeft zijn olielampen en kaarsen klaar staan en een voorraad water en eten in de berging. Maar zich voorbereiden om zijn huis te verlaten in het geval van een SHTF doet hij niet meer. Op een gegeven moment is het mooi geweest, denk ik.

 

De enigste die bij ons auto rijd is mijn vrouw.Mijn Eigen gemotoriseerde heb ik verkocht en doe alles op de fiets.Bijna Alles.Het gebruik van suikers heb ik 90% gedowngraded.Zeer moeilijk trouwens.

Kwaaltjes verdwijnen gelukkig nog redelijk goed.Maar naar de huisarts gaan vind ik en vond ik altijd belangrijk wanneer ik het niet vertrouwde.

Maar ik heb tig Antibiotica kuurtjes niet ingenomen.Dit omdat mijn Eigen Intuitie in opspraak kwam.

Ja en dan mij ogen,helemaal niet aan gedacht.Het afgelopen jaar zijn die kwa het kleine lettertjes zien zeker 50% achteruitgegaan en dat in 1 keer,Pats daar begon het.Daar erger ik mij dagelijks aan.Al naar lichtbron meer of minder.Daar moet ik nog voor naar de oogarts.Had al een afspraak,maar er kwam wat tussen(6Mnd geleden):(

 

Helaas kan ik niets rustig Lopen/fietsen/werken enz.Dan word ik moe.In mijn Eigen snelle tempo kom ik als het ware tot rust.GEK MAAR WAAR.

Wil wel vermelden dat ik nu minder lang niet RUSTIG aan kan doen:).Ga wat vaker rusten:p

 

Ben benieuwd wat er nog aan reacties volgt(Van andere LEZERS) niet Actieve :confused:

Link naar reactie
Share on other sites

Mijn 'echte' leeftijd...hmm dat verschild van dag tot dag...er zijn dagen dat ik denk ik kan de hele wereld aan....en dagen dat er niks uitkomt.

En dan heb de middelmatige dagen nog...:o....en dat zijn over het algemeen de beste dagen.

 

Ik ben nog van de vorige eeuw....m.a.w. van 1957.

 

Heb ik kwaaltjes?....meer een handicap.

Heb mn hele leven al X-benen en kan diengevolg geen speedmars lopen o.i.d.

Hele lange stukken lopen dat doe ik in etappe's. Heb wel gemerkt dat het met Nordic Walking poles een stuk makkelijker gaat.

 

Ik fotografeer vaak..en dan gaat de rugzak mee...met zo'n 8 kilo aan gear en 1 1/2 liter water/frisdrank...en dat kan ik een redelijke tijd volhouden.

 

Heb vorig jaar een route gelopen van ongeveer 14 km.....toen was ik kapot...verschillende soorten weg gehad...asfalt, zandpad....gras.

Ik pas me zoveel mogelijk aan....zo weinig mogelijk meenemen...maar wel de dingen die ik nodig heb onderweg.

 

Ook vorig jaar noodgedwongen ruim 4 km met rugzak en fiets moeten lopen in warme temperaturen....dat was helemaal afzien voor mij...ruim een uur over gedaan.

 

Het sleutelwoord is: AANPASSEN AAN DE SITUATIE....dat is wat ik doe.En oefenen als het mogelijk is...maar dat is al eerder aan de orde gekomen in diverse draadjes...

 

Grt easy

 

Als het vetgedrukte lukt dan heb je al gewonnen.........AAnpassen aan

Link naar reactie
Share on other sites

uit de boerenkool gekropen in 1968 , en zoals velen voor mij al zeggen de jaren beginnen te tellen , ik kan al jaren geen zware spullen meer tillen door een zwaar ongeval in defensietijd.

ik richt me dus puur op het minimalisme en de rugzak weegt 12,5 kg voor mij een prima gewicht heb dus geen overdreven spullen bij me, mijn voordeel zijn m'n militaire ervaringen maar nu ik @Stuudje stoel heb bekeken denk ik dat deze er bij gaat komen :D top tip!! vrouwlief draagt een rugzak van 15 kg en wij gebruiken ook een wandelstok van 170 cm

 

mijn vrouw en ik hebben beide wel medicijnen maar dat kan ook met natuurlijke kruiden/middelen opgelost worden als we dat niet meer voorhanden hebben het nadeel hiervan is dat je er mee van nodig hebt.

 

en verder ja bewegen bewegen en nog eens bewegen .

Link naar reactie
Share on other sites

Allemaal ouwe lullen hier. Ik sluit me hierbij aan. 1970. Rug operatie gehad. 5 Tot 8 kilo mag eraf. Rennen ben ik geen ster in. Wandelen kan ik wel. Sterke armen en handen. Pijn is voor mietjes. ...... totdat ik weer eens [een of twee keer per jaar, soms drie jaar niet] scheef sta met mijn rug. Dan is soms een millimeter bewegen teveel. Ik heb dus fijne pijnstillers in voorraad.

 

NB jou wordt jouw als het een bezittelijk voornaamwoord is.

  • Leuk 1
Link naar reactie
Share on other sites

tsss broekie :D hier even een link naar medicinale kruiden en planten kruiden genezen

 

Allemaal ouwe lullen hier. Ik sluit me hierbij aan. 1970. Rug operatie gehad. 5 Tot 8 kilo mag eraf. Rennen ben ik geen ster in. Wandelen kan ik wel. Sterke armen en handen. Pijn is voor mietjes. ...... totdat ik weer eens [een of twee keer per jaar, soms drie jaar niet] scheef sta met mijn rug. Dan is soms een millimeter bewegen teveel. Ik heb dus fijne pijnstillers in voorraad.

 

NB jou wordt jouw als het een bezittelijk voornaamwoord is.

  • Leuk 1
Link naar reactie
Share on other sites

Mijn 'echte' leeftijd...hmm dat verschild van dag tot dag...er zijn dagen dat ik denk ik kan de hele wereld aan....en dagen dat er niks uitkomt.

En dan heb de middelmatige dagen nog...:o....en dat zijn over het algemeen de beste dagen.

 

Ik ben nog van de vorige eeuw....m.a.w. van 1957.

 

Heb ik kwaaltjes?....meer een handicap.

Heb mn hele leven al X-benen en kan diengevolg geen speedmars lopen o.i.d.

Hele lange stukken lopen dat doe ik in etappe's. Heb wel gemerkt dat het met Nordic Walking poles een stuk makkelijker gaat.

 

Ik fotografeer vaak..en dan gaat de rugzak mee...met zo'n 8 kilo aan gear en 1 1/2 liter water/frisdrank...en dat kan ik een redelijke tijd volhouden.

 

Heb vorig jaar een route gelopen van ongeveer 14 km.....toen was ik kapot...verschillende soorten weg gehad...asfalt, zandpad....gras.

Ik pas me zoveel mogelijk aan....zo weinig mogelijk meenemen...maar wel de dingen die ik nodig heb onderweg.

 

Ook vorig jaar noodgedwongen ruim 4 km met rugzak en fiets moeten lopen in warme temperaturen....dat was helemaal afzien voor mij...ruim een uur over gedaan.

 

Het sleutelwoord is: AANPASSEN AAN DE SITUATIE....dat is wat ik doe.

En oefenen als het mogelijk is...maar dat is al eerder aan de orde gekomen in diverse draadjes...

 

Grt easy

 

Soms zegt een foto meer dan

 

preppers-oud-9.jpg.c2b23fd4e33ed9cb24ad55a6e5c7f270.jpg

Link naar reactie
Share on other sites

Doe mee aan dit gesprek

Je kunt dit nu plaatsen en later registreren. Indien je reeds een account hebt, log dan nu in om het bericht te plaatsen met je account.

Gast
Reageer op dit topic...

×   Geplakt als verrijkte tekst.   Herstel opmaak

  Er zijn maximaal 75 emoji toegestaan.

×   Je link werd automatisch ingevoegd.   Tonen als normale link

×   Je vorige inhoud werd hersteld.   Leeg de tekstverwerker

×   Je kunt afbeeldingen niet direct plakken. Upload of voeg afbeeldingen vanaf een URL in

 Share


×
×
  • Nieuwe aanmaken...