Hoe ver ga je

[Karel]

Hoe ver ga je. Ik probeer voldoende middelen te hebben om een crisis van enkele maanden te overleven. Ik heb geen behoefte om survival-technieken te leren en te overleven in een wereld waar niks meer is. Als de wereld verloren is, hoef ik daarin geen plekje. 

 

Dat brengt me wel op de volgende vraag: wanneer is het genoeg.  

 

Ook: Hoe ga je om het je voorraad als iedereen om je heen helemaal niks meer heeft

24 december 2024 aangepast door Karel

[camino]

1 uur terug, Karel zei:

Hoe ver ga je. Ik probeer voldoende middelen te hebben om een crisis van enkele maanden te overleven. Ik heb geen behoefte om survival-technieken te leren en te overleven in een wereld waar niks meer is. Als de wereld verloren is, hoef ik daarin geen plekje. 

 

Dat brengt me wel op de volgende vraag: wanneer is het genoeg.  

 

Ook: Hoe ga je om het je voorraad als iedereen om je heen helemaal niks meer heeft

Als het mensen zijn waar ik geen band mee heb , dan verdedig ik mijn voorraad.
Misschien heel bot, maar wel reëel. 

[Mrsjones]

Je vertel niemand wat . Je blijf zoveel mogelijk binnen. Zorg dat je geen eten luchten  produceert. Ook geen licht zichtbaar van buiten. Dus je kom snel een stuk verder dan enkel een voorraad, om je je voorraad te houden zul  je toch actie moeten ondernemen en daarbij skills leren . Er zijn heel veel reden om niet eindeloos met jezelf te willen door gaan , maar skills staan niet perce voor mad Max acties, als jij heel goed schoenen kan fixen , of brood kunt bakken in een hout oven of goed bent in basis medische hulp heb je al skills 

[gerard]

Hoe ver je gaat, dat is denk ik lastig te bepalen.

Ik heb een gezin, en zal er dan ook alles voor doen om te zorgen dat hen niks overkomt.

 

Wanneer de wereld, bij wijze terug na de prehistorie gaat. Dan Is het voor mij, denk ik wel genoeg.

Al heeft de mensheid best wel een goede overlevingsdrang. Daarom lopen we ook al vele duizenden jaren over de aardbol.

 

 

[Mrsjones]

17 uren geleden, gerard zei:

Hoe ver je gaat, dat is denk ik lastig te bepalen.

Ik heb een gezin, en zal er dan ook alles voor doen om te zorgen dat hen niks overkomt.

 

Wanneer de wereld, bij wijze terug na de prehistorie gaat. Dan Is het voor mij, denk ik wel genoeg.

Al heeft de mensheid best wel een goede overlevingsdrang. Daarom lopen we ook al vele duizenden jaren over de aardbol.

 

 

Ik denk zo lang als jij iemand heeft om voor te vechten , geeft je niet op . Plus de dwang om in leven te blijven overheerst alles . 

[Wasteland Scavenger]

Hoe ver ga je?, is een goeie vraag.

hangt er vanaf welke situatie dat ik

erin kom.

 

- Scenario 01: Stroom uitval.

Ik zal thuis blijven zitten en mijn woning

wat extra beveiligen en laat alles

overwaaien (want ik hoef niet perse naar buiten).

 

- Scenario 02: Als ik moet vluchten.

Zal ik met mijn simpele Bug-out bag

naar het zuiden reizen en truckers stops

/ rustplaatsen reizen om daar te rusten, eten en mezelf opfrissen.

[xs4all]

Tsja ik denk dat de meesten hier uiteindelijk niet eindeloos kunnen leven op hun voorraad, skills en kennis. Dan heb ik het nog niet eens over de gevaren van plunderaars en het utopische idee dat je met een paar dichtgespijkerde ramen voorkomt dat (grote) groepen plunderaars je binnen een aantal weken overmeesterd of -letterlijk- uitgerookt hebben.

 

Even een paar simpele scenario's uitgeschetst:
- Je woont in een appartement. Zelfvoorzienend leven is dus onmogelijk, je hebt immers geen landbouwgrond, (vrijwel geen) toegang tot water etc.
- Je woont in een normale woonwijk met tuin. Het is vrijwel onmogelijk om voor jezelf, laat staan voor een gezin, genoeg voedsel te verbouwen. Daarnaast is 1 mislukte oogst genoeg om je vrij snel de das om te doen. Water is afhankelijk van je locatie mogelijk een groot probleem
- Je woont buitenaf, hier zijn je kansen misschien nog het grootst maar dan moet je al een sustainable  moestuin hebben die op 100% draait. Mocht je nog gaan aanleggen als de SHTF-situatie plaatsvind dan ben je te laat. Je zult sneller te maken krijgen met (grote) groepen mensen die deze conclusie ook trekken en juist opzoek gaan naar boerderijen, woningen buitenaf, met moestuin en/of landbouwgrond

 

Dat eeuwig op je plek blijven zitten als een soort lone-wolf zal in een uitzonderlijke situatie lukken maar het is denk ik niet realistisch om te denken dat zelfs voor de doorgewinterde prepper dat een haalbaar doel zal zijn, voor een paar weken, maanden of misschien jaren nog wel maar decennia lang ongehinderd voor jezelf en je gezin zorgen is gewoon ontzettend ingewikkeld.

 

Realistisch gezien denk ik dat afhankelijk van je voorraad het een kwestie van tijd is voordat je door je voedsel en watervoorraad heen bent of een oogst dusdanig mislukt dat je alles kwijt raakt. Tenzij je in een grote communie zit ben je sowieso al een sitting duck. 

 

Voor mij moet er een "stip aan de horizon" zijn. Uiteindelijk zien we hier ook de asielzoekers van over de hele wereld neerstrijken dus kilometers maken zal in de praktijk niet eens het grootste probleem zijn maar het vinden van een plek om neer te strijken en te blijven wonen, dat is de uitdaging. Bij een grote kern-oorlog waarbij ik weet dat het een kwestie van tijd is voordat ik en mijn kinderen kapot gaan aan straling (mijn ultieme angst en doemscenario) zie ik weinig opties of mogelijkheden om een fijn leven te kunnen leiden.

 

Ik zou uiteindelijk kunnen leven met een meer primitieve manier van leven, meer werken voor je voedsel, simpelere woonomstandigheden etc. maar nog 80 jaar in angst leven voor overvallen, plunderingen, verkrachtingen etc. als de "wereldorde" ten val komt of juist in een extreme politiestaat leven. Dat zou voor mij te veel zijn denk ik.

4 uren geleden aangepast door xs4all
Toevoeging

[Roel]

2 uren geleden, xs4all zei:

  maar nog 80 jaar in angst leven voor overvallen, plunderingen, verkrachtingen etc. als de "wereldorde" ten val komt  

Toevoeging

Generaties lang hebben mensen op die manier geleefd en overleefd, ook dit maakt deel uit van wat het leven is.

Wij zijn echter zo erg in slaap gesust door de laatste vredige 80 jaar dat we dit zijn vergeten. 

Geloof me, die tijd van ontbereringen komt een keer terug en dan overleeft men opnieuw.

Alleen, niet iederen natuurlijk... 😉