Ga naar inhoud
GENEGEERD

Werkstress


Jacob
 Share

Recommended Posts

Beste medepreppers,

 

Graag praat ik iets van me af en ben ik bovendien benieuwd naar de ervaringen van anderen.

 

2 jaar geleden verloor ik mijn baan. Door kennis, kunde en een dosis geluk vond ik snel een andere baan. Een baan waar ik, zoals tijdens het werk bleek, inhoudelijk mijn ei goed in kwijt kan. Ik doe het goed, al zeg ik het zelf. Dat vindt de werkgever ook want die heeft mij een vast contract gegeven en dat in deze tijd!!!

 

Door mijn opleiding en kennis ben ik net zo ver als collega's die daar al 20 jaar zitten en dat zet kwaad bloed. Daar komt bij dat het retedruk is. Immers, zoals overal, moet er meer door minder mensen worden gedaan. Ik kijk echter niet op een uurtje en dat zet volgens mij nog meer kwaad bloed.

 

Ik doe mijn werk, sta mij nergens op voor en help een collega waar mogelijk. Toch voel ik ongezonde rivaliteit. Collega's die zich indekken met mails, achter je rug praten etc....

 

Ik wil de verstandhouding met collega's goed houden maar heb het idee veel meer te moeten geven dan de ontvangen. Zij laten zich niets aan die verstandhouding gelegen liggen.

 

Werk en werkdruk kan ik goed hebben maar intercollegiaal contact in deze setting vind ik soms niet eenvoudig. Ik vrees de verhoudingen met sommige collega's (gelukkig niet met alle, het zijn er eigenlijk maar een paar) te verslechteren maar het over mijn kant laten gaan voelt ook niet goed.

 

Zijn er mensen hier die dit herkennen? En heeft iemand nog tips?

Link naar reactie
Share on other sites

Begin nu je eigen moestuin. Bekijk de zadenpakketten Op zoek naar waterfilters, messen, tools of lang houdbaar eten? Ga dan naar www.prepshop.nl!

Tja, dat heet 'niet in het team passen'. Oftewel je denkt waarschijnlijk teveel voor jezelf en neemt teveel initiatief. Dat heet werken maar dat kan tegenwoordig niet zo maar meer. Ik had hetzelfde toen ik voor Compaq werkte en het werd overgenomen door HP. Je veranderde in een nummertje en er kwam een beste cultuuromslag.

Ik liep dan bijvoorbeeld langs een kantoor en zag iemand met een printer prutsen. Ik aankloppen en even geholpen (ik zat toen bij serverinstallatie en administratie maar kwam af van helpdesk etc..). Werd niet in dank afgenomen, want nu was er geen ticket aangemaakt, hoe moesten ze die afdeling nu een rekening sturen intern en blah blah... Kortom, als er iets niet precies gaat volgens de ingeprente en bekende, geruststellende structuur dan weet men 't niet meer zo goed.

 

Ik heb geen tips voor je, ben er uiteindelijk mee gekapt. Misschien ben je er beter in dan ik om je als schaap vermommen :p

 

 

Succes.

Link naar reactie
Share on other sites

Beste @Jacob de laatste 15 jaar dat ik gewerkt heb heb ik voor mij zelf gewerkt . Daarvoor als een van de weinige belgen ( ja er werkten ook walen ) bij de BAM . Onder aan de ladder begonnen en mij opgewerkt tot uitvoerder ook dat werd door mijn (nl) collega's niet direct aanvaardt . Mijn raad . Doe gewoon jou ding je werkt trouwens voor jou brood en niet voor dat van jou collega's . Wees je zelf en doe waar je goed in bent .

 

Geert

Link naar reactie
Share on other sites

@Jacob

 

- ervaar je de stress als gezond of niet gezond ?

- ervaar je door de stress lichamelijke en fysieke klachten ?

- is het een groot bedrijf of juist een klein bedrijf ?

- is je verantwoordelijke een empatisch persoon of een harde zakenman ?

 

Ik werkte voor een klein bedrijf en was goed in mijn werk en had alle papieren, dit in tegenstelling tot mijn 'collega's'. Ergens 2008 ging het minder met de zaak en moesten er mensen uit. 1 collega naar moederbedrijf, een andere naar een andere dochterfirma. Door mijn collega's werd de druk op mij langzaam opgevoerd, nog afgezien van het demotiveren van mij. Ik had destijds ook prive problemen waar ze van wisten, maar juist geen rekening mee hielden.

Na een jaar van kwallen, klieren, zieken en veel, heel veel werkstress ben ik er eind 2009 uitgetrapt. Ik had een dure advocaat die genoeg had gekost, en ondanks dat niet gewonnen. Geen 'gouden handdruk' maar een schadeclaim tegen.

Resultaat: ik was overspannen met burn-out als gevolg. Door alle ervaringen kwam ik in een psychose terecht. Huis moeten verkopen tegen verlies omdat het er niet meer ging.

GGZ traject gevolgd waar ik inmiddels 2 jaar vanaf ben, maar waar wel is gebleken dat ik licht autistisch ben (als ik t niet zeg, valt het eigenlijk niet op)

Maatschappelijke stages geprobeerd, maar waren geen succes, mede door autistisch kenmerkje waar ik rust, ritme en regelmaat nodig heb, en geen stress, piekbelasting, onregelmatig enz. enz.

 

De verzekeringsarts en arbeidsdeskundige van het UWV concludeerden: reintegratie voor dhr. Peerke is zinloos: volledig en levenslang arbeidsongeschikt.

 

Ik vraag niet om medelijden, maar zover is het bij mij dus gekomen....

Link naar reactie
Share on other sites

Tja, dat heet 'niet in het team passen'. Oftewel je denkt waarschijnlijk teveel voor jezelf en neemt teveel initiatief. Dat heet werken maar dat kan tegenwoordig niet zo maar meer. Ik had hetzelfde toen ik voor Compaq werkte en het werd overgenomen door HP. Je veranderde in een nummertje en er kwam een beste cultuuromslag.

Ik liep dan bijvoorbeeld langs een kantoor en zag iemand met een printer prutsen. Ik aankloppen en even geholpen (ik zat toen bij serverinstallatie en administratie maar kwam af van helpdesk etc..). Werd niet in dank afgenomen, want nu was er geen ticket aangemaakt, hoe moesten ze die afdeling nu een rekening sturen intern en blah blah... Kortom, als er iets niet precies gaat volgens de ingeprente en bekende, geruststellende structuur dan weet men 't niet meer zo goed.

 

Ik heb geen tips voor je, ben er uiteindelijk mee gekapt. Misschien ben je er beter in dan ik om je als schaap vermommen :p

 

 

Succes.

 

De heersende visie is dat juist heel goed in het team pas. Hoe komt dat ? Juist vanwege jouw laatste zin. Ik kan me goed aanpassen ( al ben ik geen schaap) al gaat dat ten koste van mij.

Link naar reactie
Share on other sites

@Jacob

 

- ervaar je de stress als gezond of niet gezond ?

- ervaar je door de stress lichamelijke en fysieke klachten ?

- is het een groot bedrijf of juist een klein bedrijf ?

- is je verantwoordelijke een empatisch persoon of een harde zakenman ?

 

Ik werkte voor een klein bedrijf en was goed in mijn werk en had alle papieren, dit in tegenstelling tot mijn 'collega's'. Ergens 2008 ging het minder met de zaak en moesten er mensen uit. 1 collega naar moederbedrijf, een andere naar een andere dochterfirma. Door mijn collega's werd de druk op mij langzaam opgevoerd, nog afgezien van het demotiveren van mij. Ik had destijds ook prive problemen waar ze van wisten, maar juist geen rekening mee hielden.

Na een jaar van kwallen, klieren, zieken en veel, heel veel werkstress ben ik er eind 2009 uitgetrapt. Ik had een dure advocaat die genoeg had gekost, en ondanks dat niet gewonnen. Geen 'gouden handdruk' maar een schadeclaim tegen.

Resultaat: ik was overspannen met burn-out als gevolg. Door alle ervaringen kwam ik in een psychose terecht. Huis moeten verkopen tegen verlies omdat het er niet meer ging.

GGZ traject gevolgd waar ik inmiddels 2 jaar vanaf ben, maar waar wel is gebleken dat ik licht autistisch ben (als ik t niet zeg, valt het eigenlijk niet op)

Maatschappelijke stages geprobeerd, maar waren geen succes, mede door autistisch kenmerkje waar ik rust, ritme en regelmaat nodig heb, en geen stress, piekbelasting, onregelmatig enz. enz.

 

De verzekeringsarts en arbeidsdeskundige van het UWV concludeerden: reintegratie voor dhr. Peerke is zinloos: volledig en levenslang arbeidsongeschikt.

 

Ik vraag niet om medelijden, maar zover is het bij mij dus gekomen....

 

Ik heb wel met je te doen. Maar op een positieve manier. Jouw verhaal raakt me en zou een ieder moeten raken. Ik heb een andere persoonlijkheid en de problemen op het werk gaan gelukkig minder diep. Toch knaagt het wel aan me. Ik zou het graag anders zien.

 

Groot bedrijf en een leidinggevende met gevoel. Maar goed, het zijn subjectieve zaken. Juist dat maakt het lastig.

Link naar reactie
Share on other sites

Tja, ik heb iets dergelijks ook wel eens gehad als uitzendkracht. Ik zou zeggen doe gewoon je werk, blijf jezelf en geef ze desnoods de koude schouder. Het is tegenwoordig belangrijker dat jij je baan houd want die is niet makkelijk te vinden. Collega's komen en gaan en als ze vast zitten in een hun houding dan is dat hun probleem. De baas heeft liever personeel zonder 8 tot 17 instelling die inspringt waar ze nodig zijn en die hun werk goed doen, dan personeel die het wel goed vinden en stomme mailtjes zitten te sturen in de baas zijn tijd. Just keep up the good work, voor je het weet ben jij hun baas en dan zitten ze je kont te kussen.

Link naar reactie
Share on other sites

Zitten collega's van midden veertig (ik ga trouwens ook al hard die kant op) die het al 20 jaar doen en dan nog zozo. Die hebben geen trek meer maar geen alternatief.

 

Denk dat ik ze maar zoveel als mogelijk negeer al valt dat niet mee met directe collega's.

  • Leuk 1
Link naar reactie
Share on other sites

Ik heb me nooit wat aangetrokken van anderen, niet alleen in mijn werk maar ook leef ik hoe ik wil leven.

 

Op mijn werk deed ik mijn werk en keek nooit naar tijden, ook als ik 's avonds of in het weekend of vanuit huis nog moest werken dan deed ik dat. Zelfstandigen zijn nu eenmaal veel flexibeler en het viel mij op dat ik vaak meer betrokken was dan de mensen in vaste dienst. Daarom heb ik vaak lange perioden bij één klant gewerkt (tot wel 9 jaar) en veel mensen dachten dat ik gewoon in vaste dienst was.

 

Ook als ik voor een baas zou werken zou ik met dezelfde passie en flexibiliteit inzet leveren. Dat komt doordat ik ook een bedrijfje heb gehad met wat personeel. Goed en betrokken personeel is moeilijk te krijgen, de meesten willen zoveel mogelijk verdienen voor zo min mogelijke inzet. Triest maar waar en men kijkt niet naar de kleine ondernemer of het bedrijf, puur naar hun loon. Ik had eigenlijk maar één goede in dienst die betrokken was, hard werkte en ook aan het bedrijf dacht. Deze mensen moet je koesteren.

Link naar reactie
Share on other sites

er zijn verschillende mogelijkheden om er wat mee te doen maar ik denk dat het belangrijkste is dat je er wat mee doet.

 

ik ben zelf ook ziek geworden door gebrek aan waardering op de werkvloer ( zit nu in burn-out en geloof me dat gun je niemand)

onderschat de invloed niet, mensen zijn sociale wezens.

 

mijn man was heel sceptisch en toen hebben we het "rijst experiment"thuis gedaan. ( 3 potjes rijst met water, 1 negeer je, 1 spreek je liefde vol toe en 1 scheld je uit )

zie voor meer info

http://www.toverrijst.nl/home.asp

 

sindsdien kijken we er toch anders naar en letten we meer op onze woorden

Link naar reactie
Share on other sites

er zijn verschillende mogelijkheden om er wat mee te doen maar ik denk dat het belangrijkste is dat je er wat mee doet.

 

ik ben zelf ook ziek geworden door gebrek aan waardering op de werkvloer ( zit nu in burn-out en geloof me dat gun je niemand)

onderschat de invloed niet, mensen zijn sociale wezens.

 

mijn man was heel sceptisch en toen hebben we het "rijst experiment"thuis gedaan. ( 3 potjes rijst met water, 1 negeer je, 1 spreek je liefde vol toe en 1 scheld je uit )

zie voor meer info

http://www.toverrijst.nl/home.asp

 

sindsdien kijken we er toch anders naar en letten we meer op onze woorden

 

Sterkte Loesje !

Link naar reactie
Share on other sites

@Jacob

 

Het is niet echt mijn domein maar het probleem wat je beschrijft maak je tegenwoordig in veel organisaties mee. Vaak reageren mensen negatief uit afgunst, angst om hun job te verliezen of omdat ze die promotie willen die jij krijgt. Het is best moeilijk om daar mee om te gaan. Zelf heb ik een paar truckjes die voor mij werk(t)en.

 

- Probeer je aan te passen aan de bedrijfscultuur. Ga je er tegenin, dan gaan ze je tackelen.

- Doe wel en zie niet om. Doe je job zo goed als je kan, wees collegiaal en inderdaad, geef meer dan je krijgt. Je krijgt niet altijd de respons die je wil maar vaak vind je zo ook onverwachte medestanders op cruciale momenten.

- Socialise met je collega's. Vaak is er een groepsdynamiek en jij bent vast de nieuwkomer. Zorg da er een paar mensen zijn die je wel een patente kerel vinden. Ga eens lunchen en betaal een collega eens een lunch of een koffie, ga 'ns samen wat drinken, heb een goed gesprek, vertel eens wat over je privéleven, je vrouw, kinderen, ... . Ga niet de confrontatie met de groep aan (die al langer bevriend zijn, samen werken, elkaar kennen, in dezelfde sportclub zitten, ...) daar kom je niet tussen. Spreek af met één of twee collega's en geef hen de kans om jou te leren kennen.

- Probeer niet met iedereen goed overeen te komen. Dat lukt toch niet om redenen die jij niet in de hand hebt. Het is beter om oprecht en authentiek te zijn (en wat tegenstanders te hebben) dan gemaakt vriendelijk te zijn. Mensen voelen dat haarscherp aan. Is er toch iemand die je niet ligt, ga er dan correct mee om, zodat je nooit aangesproken kan worden op onprofessioneel gedrag.

- Maak gebruik van een opportuniteit. Een voorbeeld. Vandaag had een vrouwelijke collega van me een lekke fietsband. Ik heb haar er even mee geholpen (EDC bij), probleem opgelost, ze wilde mijn materiaal wel vergoeden, maar dat laat ik niet toe. Het kost je nauwelijks wat maar je krijgt wel respect terug en iemand waarop je kan rekenen als je zelf eens wat hulp nodig hebt.

 

Voor wat het waard is, voor mij werkt het en ik durf te stellen dat ik binnen de organisatie waar ik intussen een jaar of 7 geleden binnen kwam goed geïntegreerd ben. Sterker nog, ik krijg van mensen dingen gedaan die je niet onmiddellijk verwacht.

Link naar reactie
Share on other sites

@Jacob

 

Het is niet echt mijn domein maar het probleem wat je beschrijft maak je tegenwoordig in veel organisaties mee. Vaak reageren mensen negatief uit afgunst, angst om hun job te verliezen of omdat ze die promotie willen die jij krijgt. Het is best moeilijk om daar mee om te gaan. Zelf heb ik een paar truckjes die voor mij werk(t)en.

 

- Probeer je aan te passen aan de bedrijfscultuur. Ga je er tegenin, dan gaan ze je tackelen.

- Doe wel en zie niet om. Doe je job zo goed als je kan, wees collegiaal en inderdaad, geef meer dan je krijgt. Je krijgt niet altijd de respons die je wil maar vaak vind je zo ook onverwachte medestanders op cruciale momenten.

- Socialise met je collega's. Vaak is er een groepsdynamiek en jij bent vast de nieuwkomer. Zorg da er een paar mensen zijn die je wel een patente kerel vinden. Ga eens lunchen en betaal een collega eens een lunch of een koffie, ga 'ns samen wat drinken, heb een goed gesprek, vertel eens wat over je privéleven, je vrouw, kinderen, ... . Ga niet de confrontatie met de groep aan (die al langer bevriend zijn, samen werken, elkaar kennen, in dezelfde sportclub zitten, ...) daar kom je niet tussen. Spreek af met één of twee collega's en geef hen de kans om jou te leren kennen.

- Probeer niet met iedereen goed overeen te komen. Dat lukt toch niet om redenen die jij niet in de hand hebt. Het is beter om oprecht en authentiek te zijn (en wat tegenstanders te hebben) dan gemaakt vriendelijk te zijn. Mensen voelen dat haarscherp aan. Is er toch iemand die je niet ligt, ga er dan correct mee om, zodat je nooit aangesproken kan worden op onprofessioneel gedrag.

- Maak gebruik van een opportuniteit. Een voorbeeld. Vandaag had een vrouwelijke collega van me een lekke fietsband. Ik heb haar er even mee geholpen (EDC bij), probleem opgelost, ze wilde mijn materiaal wel vergoeden, maar dat laat ik niet toe. Het kost je nauwelijks wat maar je krijgt wel respect terug en iemand waarop je kan rekenen als je zelf eens wat hulp nodig hebt.

 

Voor wat het waard is, voor mij werkt het en ik durf te stellen dat ik binnen de organisatie waar ik intussen een jaar of 7 geleden binnen kwam goed geïntegreerd ben. Sterker nog, ik krijg van mensen dingen gedaan die je niet onmiddellijk verwacht.

 

Bedankt voor de tijd die je neemt om te reageren. Je geeft nuttige tips.

Link naar reactie
Share on other sites

Doe mee aan dit gesprek

Je kunt dit nu plaatsen en later registreren. Indien je reeds een account hebt, log dan nu in om het bericht te plaatsen met je account.

Gast
Reageer op dit topic...

×   Geplakt als verrijkte tekst.   Herstel opmaak

  Er zijn maximaal 75 emoji toegestaan.

×   Je link werd automatisch ingevoegd.   Tonen als normale link

×   Je vorige inhoud werd hersteld.   Leeg de tekstverwerker

×   Je kunt afbeeldingen niet direct plakken. Upload of voeg afbeeldingen vanaf een URL in

 Share

×
×
  • Nieuwe aanmaken...