Ga naar inhoud

Het forum is weer online!

Welkom mede-preppers, zoals jullie zien is het forum na 4 jaar weer online. Tijd voor een feestje! Je kunt met je oude gebruikersnaam en wachtwoord inloggen. Als dit is gelukt, pas dan gelijk je e-mailadres aan. Deze klopt namelijk niet meer omdat we die 4 jaar geleden hebben verwijderd.

Weet je je wachtwoord niet meer? Dan kan je de wachtwoord vergeten functie NIET gebruiken, omdat we je e-mailadres dus niet meer hebben. Mail in dat geval naar forum@preppers.nl en noem je gebruikersnaam en voeg een notificatiemail bij van het oude forum als je die nog hebt.

Mocht je echt niks hebben mail ons dan sowieso je gebruikersnaam, we zullen je dan verdere instructies geven!

Charlie

Vooruitzichten 2014: Burning Down the House

Recommended Posts

Op SilverBearCafe werd op 7 jan j.l. onderstaand artikel geplaatst. @Kans linkte dat artikel in deze post.

Ik vond het artikel de huidige situatie zo goed samenvatten, dat ik besloot het te vertalen, om zo meer mensen te kunnen bereiken. Ik heb de tekst zoveel mogelijk intact gelaten, hoewel het soms wel erg American Style is. Verder onderbouwd de schrijver niet al zijn beweringen en schetst hij een situatie toegesneden op de Verenigde Staten. Er zijn ook zaken die niet aan bod komen, zoals de druk op de petro-dollar. Ik ben van mening dat zijn verhaal in grote lijnen klopt en dat zijn conclusie niet ver naast de waarheid zal zitten. We moeten niet vergeten dat deze crisis anders is dan alles wat we hiervoor hebben meegemaakt. Het is de wereldmacht Amerika die op de afgrond afstevent. Er zijn nog geen ander landen zover, dat ze die leemte zondermeer kunnen opvullen, China niet en Rusland niet. Bovendien zijn alle economieën zo sterk met elkaar verstrengeld, dat als de één gaat, de rest zal volgen.

Suggesties voor verbeteringen via pm zijn welkom.

 

Deel 1

 

Vooruitzichten 2014: Burning Down the House

 

door James Howard Kunstler

 

 

Velen van ons in de menigte van de Long Emergency en gelijkgestemde broeders en zusters, zijn beduusd door de verbazingwekkende stagnatie van onze maatschappij, ondanks de stortvloed van maatregelen bedoeld om de economie op te rakelen, net als onze cultuur, en onze politiek. Tot dusver hebben deze maatregelen niets opgeleverd. Er is nog niets verandert en nog niets geeft mee. Het is alsof je levend begraven zit in gelatine. Het is beschamend dat we zo ver naast een algemene overeenstemming lijken te zitten; behalve dat we volharden als brave soldaten in een rechtvaardige oorlog.

 

De papieren en digitale markten stijgen op; de centrale banken trekken alle registers open van hun, de werkelijkheid beïnvloedende toverdoos, waarmee ze alles manipuleren; publieke en private ondernemingen zijn doordrenkt van boekhoudfraude; alles is verkeerd geprijsd; alle officiële statistieken zijn in één of andere vorm leugens; de regelgevende instanties zitten op hun handen, zich in extase verliezend aan online pornografie (of in mijmeringen over een toekomstige betrekking bij Goldman Sachs); de nieuwsmedia bestrooien het goedgelovige publiek met propaganda over een mythisch economisch ‘herstel’ en het ‘schaliegas wonder’, waar men wanhopig graag in wil geloven; de routinematige zwendel van de farmacie die elke maand wreder en schaamtelozer wordt; een kleine groep van financiële vampiers die al het nominale vermogen uit de samenleving zuigen; en alle anderen blijven achter om in het afvoerputje van de welvaart weg te spoelen, in een draaikolk van de afnemende rendementen en gekelderde verwachtingen.

 

Leven in de Verenigde Staten is als leven in een aftands, slecht onderhouden en door ongedierte geteisterd huis dat moet worden gestript, gedesinfecteerd, en herbouwd - met de hoop dat het uit het herstelproces kan komen met behoud van de kwaliteiten van ons erfgoed. Sommigen staan te popelen om hiermee aan de slag te gaan, om alle ratten, vleermuizen, bedwantsen, kakkerlakken en luizen te verdrijven, het stinkende, luizige tapijt en de beschimmelde gipsplaten eruit te scheuren, de waardeloze kunststof gevelbeplating er af te trekken en te beginnen met de wederopbouw volgens richtlijnen die consistent zijn met de eisen van de toekomst - namelijk de realiteit van de kapitale en materiële schaarste van de hulpbronnen. Maar het is al enige tijd duidelijk dat de huidige eigenaren van het huis het lijken te verkiezen om het te laten vervallen, of zelfs te laten afbranden, in plaats van te renoveren.

 

Sommigen van ons nemen die uitkomst voor lief en speculeren over hoe het zich zal ontwikkelen. Deze kwesties waren de onderwerpen van mijn recente non-fictie boeken, The Long Emergency en Too Much Magic (evenals uitstekende soortgelijke boeken van Richard Heinberg, John Michael Greer, Dmitry Orlov, en anderen). Ze beschrijven de toestand waarin we aan het eind van de goedkope energie techno-industriële fase zullen verkeren en zij deden een gissing naar een reeks van uitkomsten die volgen op een ineenstorting en een herstart. Ik denk dat de vertraging in het begin van baanbrekende verandering vrij eenvoudig kan worden uitgelegd. Toen het peak-oil verhaal rond 2005 meer grip kreeg en werd opgevolgd (zoals voorspeld) door een financiële crisis, moest de gevestigde orde om haar voortbestaan vechten, gebruikmakend van haar resterende, slinkende kapitaal en de enorme traagheid van het systeem door de gigantische omvang ervan, om zo kostte wat kost de schijn van vitaliteit op te houden.

 

De kern van de zaak is en blijft de relatie tussen energie en economische groei. Zonder toenemende levering van goedkope energie, zal de economische groei - zoals we die afgelopen eeuwen hebben gekend - stagneren. In de kern van de economische groei staat vraag gelijk aan krediet. Zonder voortdurende groei, kan krediet niet worden terugbetaald, en nieuw krediet niet op fatsoenlijke manier uitgegeven - dat wil zeggen, met redelijke zekerheid van terugbetaling - waardoor het waardeloos wordt. Dus oude schuld wordt moeizaam ingelost en de nieuwe schuld die wordt gegenereerd, is bij voorbaat al waardeloos. Om de zaken nog ingewikkelder te maken, de nieuwe, waardeloze schuld wordt uitgegeven om de rente op de oude schuld te kunnen betalen, om de schijn op te houden dat het niet slecht gaat. En dan ontstaan er allerlei oneerlijke neven activiteiten rond de centrale kredietzwendel - schaduw bankieren, ‘innovatieve’ effecten (bijv. nieuwe vormen van fraude en oplichting, Collateralized Debt Obligation, Credit Default Swaps, enz.), flash trading (ofwel high-frequency trading), insider flimflams (handel met voorkennis), pump-and-dumps (plukken en dumpen), naked shorts (verkopen van effecten die men niet bezit en niet kan leveren), etc.

Deze spelletjes geven de indruk van een economie die lijkt te werken. Maar de gerapporteerde ‘groei’ is nep, een brouwsel van overdreven statistieken en wishful thinking. Met als uiteindelijk resultaat dat de samenleving als geheel zich in de richting van een totaal destructief faillissement beweegt.

 

Nu zijn de laatste tijd een aantal verhalen aangewend om deze zwendel gaande te houden - of althans, om het moreel van de bedrogen massa op te houden. Zij worden uitgebracht door bedrijven, overheidsinstellingen en een luie, ijdele media. Het doel van die verhalen is de leugen dat de stervende economie nog levend en wel is, overeind te houden, en dat het ‘normale’ functioneren daarvan voor onbepaalde tijd door kan gaan. Hier zijn de favorieten van het afgelopen jaar:

 

Nummer 1. Schalieolie en -gas betekenen een energie renaissance die de levering van betaalbare fossiele brandstoffen oneindig gaande zal houden, het zal ons energie onafhankelijk maken, en het zal ons tot een grotere producent dan Saoedi-Arabië maken.

Dit is allemaal leugenachtige bullshit met op top een kers van wishfull thinking. Hier kun je zien hoe schalieolie verschilt van conventionele olie:

 

In de goeie ouwe tijd (rond 1930) kostte het slaan van een boorput voor Texaanse ruwe olie 400.000 dollar (omgerekend naar huidige koers), gulpte de olie uit de grond en produceerde men duizenden vaten per dag en dat tientallen jaren achtereen.

 

Tegenwoordig kost het slaan van een (schalieolie)put in Bakken, North Dakota, 6 tot 12 miljoen dollar, het vereist een ingewikkeld fracking proces en men produceert ongeveer 100 vaten per dag voor slechts enkele jaren.

Nummer 2. Er is een ‘productie renaissance’ gaande in de Verenigde Staten, en dan vooral in de ‘centrale corridor’ die van Texas naar het noorden loopt richting Minnesota.

De heisa gaat over een paar chemische bedrijven en kunstmestfabrieken die heropend zijn om te profiteren van het goedkope schaliegas. Let wel, het schaliegas verhaal is vrijwel identiek aan het schalieolie verhaal voor wat betreft het boren en de productie. Het tempo waarop de putten droogvallen, ligt dramatisch hoog. In een paar jaar tijd zal er geen goedkoop schaliegas meer zijn.

Aan de andere kant, de huidige discussie over nieuwe productie van vaste goederen, betreft vooral de inzet van robots. Hoeveel Amerikanen zullen werk vinden in deze fabrieken? En wat te denken van de bestaande productieovercapaciteit overal in de wereld? Maken we genoeg sneakers en Justin Bieber poppen? Dus categoriseren onder volledige, verdomde onzin.

 

Nummer 3. De Verenigde Staten zijn ‘het schoonste hemd in de wasmand’, ‘het beste huis in een slechte buurt’, de veiligste haven voor internationale ‘liquiditeit’, waardoor zij zekerheid hebben dat de aandelen- en obligatiemarkten blijven stijgen, want geld vanuit landen met onstabielere economieën en ziekere banken, blijft altijd richting het laagste risicogebied stromen, dus naar de Dow en S & P.

In een valutaoorlog, waarin alle landen elkaar beconcurreren met valuta devaluatie, het gokken met rentevoeten, het manipuleren van de markten, het presenteren van vervalste cijfers, het verborgen houden van schulden, het overeind houden van slechte banken, het falen in het bestrijden van misstanden binnen het bankwezen, in een dergelijke oorlog zijn er geen veilige havens. De VS kan een tijdje doen alsof, maar uiteindelijk zal die illusie knappen, samen met de activa bubbels die ertoe aanzetten.

 

Nummer 4. De Verenigde Staten genieten enorme voordelen door de fantastische doeltreffendheid van hun technologische innovatie.

De waarheid is niet zo schitterend. De computer technologie heeft te maken met teruglopende opbrengsten en onverwachte gevolgen. De serverfarms (clouds) zijn bodemloze energie putten. Online winkelen tast de veerkracht van commerciële netwerken aan, waardoor er slechts een paar giganten overeind blijven, enzovoort. Dit soort problemen herinnert aan de centrale ineenstortingstheorie van Joseph Tainter, waarin hij stelt dat oplopende complexiteit in een niet functionele, hyper-complexe samenleving de neiging heeft te leiden tot ineenstorting. Vandaar dat ik aandring op terug-schalen, vereenvoudigen, her-lokaliseren en het opnieuw instellen van de systemen waarvan wij afhankelijk zijn en noodzakelijk om de onderneming van onze beschaving op gang te houden. Dat wil zeggen, als u beschaving prefereert boven de bekende alternatieven.

 

Merk op dat al deze verhalen de algemene indruk moeten wekken dat de status-quo nog altijd gezond en wel is. Ze zijn gebaseerd op het stilzwijgende idee dat de aandelenmarkten een doorgeefluik zijn voor de (reële) economie, dus als de Standard & Poor's 500 blijft stijgen, is het allemaal goed. De ultieme droom die door de hedendaagse Amerikaanse tijdgeest loopt, is dat we tot het eind der tijden naar Wal-Mart kunnen blijven rijden.

 

Deel 2

  • Leuk 2

Deze post delen


Link to post
Share on other sites
Begin nu je eigen moestuin. Bekijk de zadenpakketten Op zoek naar waterfilters, messen, tools of lang houdbaar eten? Ga dan naar www.prepshop.nl!

Deel 2

 

De waarheid is dat we nog steeds een enorm dodelijk energieprobleem hebben. Schalieolie is geen goedkope olie, en de schijnbare overvloed zal binnenkort stoppen. Als de prijs van olie ver boven de $100 per vat stijgt, wat geweldig lijkt voor de oliemaatschappijen, zal de vraag naar olie instorten. Als de vraag naar olie instort, zal de prijs dalen, en dat zal winstgevendheid van de schalieoliemaatschappijen schaden. Het is een nogal netelige situatie. Op dit moment, met een prijs van 90 tot100 dollar per vat, is het al een voortdurende aderlating voor de economie, terwijl de schalieolie producenten het nauwelijks met boren kunnen bijbenen. Tweederde van alle geïnvesteerde dollars (meer dan 120 miljard dollar per jaar) wordt alleen besteed om productieniveaus op peil te houden. Blogger Mark Anthony vatte het mooi samen:

 

... de ontwikkelaars van schalieolie en -gas hebben de neiging om onbetrouwbare productiemodellen te gebruiken om onrealistisch hoge EUR’s (Estimated Ultimate Recovery) van hun schalieputten te projecteren. Ze gebruiken dan de overschatte EUR’s voor het te laag berekenen van de afschrijvingskosten van de investeringen, om "winst" te kunnen melden, ondanks het feit dat ze meer geld moeten blijven lenen voor het boren van nieuwe putten, en dat terwijl de investeringen stelselmatig de inkomsten meerdere malen overtreffen... schalieolie en -gas producenten neigen naar het overdrijven van de productiviteit van hun putten, en naar onderschatten van de achteruitgang van hun putten ... om hun beleggingsargumenten aan banken en investeerders hard te maken, zodat ze meer geld kunnen blijven lenen voor het boren van meer schalieputten.

 

 

Zoals eerder in de intro vermeldt, deze perversiteiten galmen na in de investeringssector. Niet goedkope olie verstoort de mechanismen van kapitaalvorming, financiële groei wordt gedwarsboomd, op een manier die uiteindelijk van invloed zal zijn op de financiering van olieproductie zelf. Oude schulden kunnen niet worden terugbetaald, en dat schrikt nieuw krediet af (want het is nog onwaarschijnlijker dat die zal worden terugbetaald). Met een rente van 0% gaat niemand sparen. De kapitaal vijvers drogen op. Dus de Federal Reserve moet surrogaat kredieten aanmaken op zijn computers. Dit krediet zal onaangeroerd in kluizen van financiële instellingen blijven liggen, bang als men zal zijn het uit te lenen aan de grillen van de blijvertjes en trendvolgers in de schaliegasindustrie.

 

Maar echt werkend kapitaal (krediet dat kan worden terugbetaald) is aan het verdwijnen, en de komende schaarste aan echt kapitaal maakt het veel moeilijker om het kolossale aantal platforms, druk met boren en fracken van nieuwe schaliebronnen, aan de gang te houden. En men moet voortdurend uitbreiden om de productie op peil te houden, en als de investeringen in nieuwe putten terugloopt, en als de sweet spots het veld moeten ruimen voor de minder-zoete-plekjes of de helemaal-niet-zoete-plekjes ... dan zal de Ponzi (piramidespel) van schalieolie en -gaswinning ook ontmaskerd worden als een druk, mallotig dansje. En als iedereen stopt met het geloven van deze waardeloze verhalen, zal het ook voor iedereen de waarheid gloren dat wij in een moeilijke positie zitten, waar verdere groei en welvaart niet kan worden gegenereerd en de economie eigenlijk in het prille stadium van permanente contractie zit, en dat zal leiden tot een onzalig onthaal van nare gevolgen, voortkomend uit het verlies van geloof in deze sprookjes, dat zover kan gaan als de meltdown van het bankwezen, sociale onrust en politieke omwenteling.

 

De slotsom is dat de schalie revolutie van korte duur zal zijn. 2014 Zou wel eens het piekproductiejaar in Bakken, North-Dakota, kunnen blijken te zijn. Eagle Ford in Texas is een iets jonger veld en zou Bakken nog een paar jaar respijt kunnen geven. Als het beleid van de Federal Reserve dit jaar tot nog meer rotzooi in het bankwezen leidt, zullen de investeringen voor schalie opdrogen, nieuwe boringen zullen kelderen, en schalieolie productie zal aanzienlijk dalen. Ondertussen blijft de conventionele olieproductie in de VS meedogenloos afnemen.

 

 

Het einde van Fed Cred. (naar credit)

 

Het moet beangstigend zijn de voorzitter van de Federal Reserve te zijn. Je moet doen voorkomen alsof je weet waar je mee bezig bent, terwijl het Fed beleid in feite volledig gescheiden is van enig gevoel van betekenis, of oorzaak en gevolg, of van de werkelijkheid - en als blijkt dat je niet zo slim bent, en jouw beleid en interventies werkelijke economische veerkracht ondermijnen, dan zou het kelderen van de machtigste beschaving uit de wereldgeschiedenis weleens op jouw schouders kunnen rusten - zelfs als je op het Andover Institute of Business (Boston) hebt gezeten en hoornen bril draagt die je slimmer doet lijken.

De Fed heeft de afgelopen jaren zichzelf in een hoek geschilderd door Quantitative Easing (QE, het bijdrukken van geld) tot een vast onderdeel te maken van het financiële landschap. QE ondersteunt nu alles. Tragisch genoeg gaat de ondersteuning verder dan de officiële cijfers van de QE van 85 miljard dollar per maand (vanaf december 2013).

Amerikaans geld (of krediet) wordt in van alles en nog wat gestoken, waaronder buitenlandse banken en waarschijnlijk ook buitenlandse schatkisten. Het is gewoon weer een ander facet van de alles overheersende, alles doordringende onoprechtheid die het systeem infecteert, en we hebben werkelijk geen idee, hoeveel geld er wordt gedolven en rond gestrooid. Alles is mogelijk en niets doet er toe. Aangezien er wel officiële overeenstemming is dat je QE-geld niet voor altijd kunt blijven oppompen, maakte de Fed een officiële, grootse show van het zoeken naar een begin van het einde van QE. Dus in het voorjaar van 2013 kondigde de Fed aan dat zij van plan was de aankopen van Amerikaans staatsobligaties en hypotheekpapieren, af te bouwen (tapering), waarschijnlijk in het najaar.

 

Welnu, het draaide erop uit dat ze niet of niet konden taperen. Aan het begin van de herfst, stond iedereen op scherp om te anticiperen op de eerste dosis tapering, de aandelenmarkten weifelden en de rente op de 10-jarige obligaties, de index voor hypothecaire- en autoleningen, steeg tot 3 % ten opzichte van haar dieptepunt in mei van 1,63 %, ruim 100 basispunten, en de Fed zette lafhartig niet door. Geen september tapering. Geen daling van QE.

Dus de markten ontspanden zich, de rente op de 10-jarige obligaties daalden weer, en de aandelenmarkten hervatte hun grootse zwendel naar de kerstclimax. De geloofwaardigheid van de Fed kreeg een knauw, vooral na al hun kletspraat over "voorwaartse begeleiding" in de lente en zomer, toen zij hun tapering verhaal niet overeind konden houden. En ondertussen knapte het ballonnetje Larry-Summers-voor-Fed-voorzitter, werd Janet Yellen officieel gekozen om Ben Bernanke op te volgen, met haar reputatie als een extreem soft op het gebied van easy money, dus meer QE en meer ZIRP (zero interest rates policy), en werd er een hele serie hoorzittingen gehouden om de Bernanke-Yellen overgang geruststellender te laten lijken.

 

Vervolgens op 18 december, kondigde de vertrekkende voorzitter Bernanke met veel tam-tam aan, dat de tapering toch zou gaan plaatsvinden, en wel vroeg in het eerste kwartaal van 2014, nadat hij zich veilig uit zijn Fed kantoor en in zijn schuilkelder op de Princeton campus heeft teruggetrokken. Het publiek werd te verstaan gegeven, dat de Fed het deze keer meende.

 

Het enige nadeel is dat de rente op de 10-jarige staatsobligaties, terwijl ik dit schrijf, na de laatste taper aankondiging, weer stilletjes is opgelopen naar meer dan 3%. Asjemenou! Geen goed teken, aangezien dat duurdere hypotheken en autoleningen betekent, en die twee zaken vertegenwoordigen juist datgene waarop het normaal functioneren van de huidige economie gebaseerd is. (Huis- en autoverkoop = normaal in een verstedelijkte economie.)

 

Ik denk dat de waarheid is, dat de Fed gewoon teveel verdomde QE en ZIRP heeft toegepast en ze veel te lang hebben laten duren, en nu kunnen ze niet stoppen zonder zowel de aandelen- als de obligatiemarkten te laten kelderen. En het afbouwen, dus taperen, kunnen ze ook niet echt doorzetten. Het is kiezen tussen een rots en een harde plaats. Dus denk ik dat ze zullen doen alsof ze in maart gaan taperen, en dan direct weer zullen ont-taperen.

Neem nu het merkwaardige verslag van het American Enterprise Institute van eind dec. 2013, door John H. Makin, waarin hij beweert dat de werkelijke aankoop van schuldpapier door de Fed, neerkomt op gemiddeld $ 94 miljard/per maand over het jaar 2013, dus niet $ 85 miljard. Dat zou de voorgestelde taper van $ 5 miljard aan obligaties + $ 5 miljard aan hypotheekpapieren al zo goed als teniet doen.

 

Door zo te faken en te handelen, kunnen ze er in slagen de geloofwaardigheid van de Federal Reserve volledig te vernietigen. Als dat gebeurt, zal kapitaal zo efficiënt verdwijnen, dat de VS in een sterke deflatoire spiraal zal belanden, want dat is wat er gebeurt als het vertrouwen in de autoriteit achter het krediet wordt vernietigd, en nieuwe leningen om de rente op oude leningen te dekken, worden niet langer aangeboden in het niet-gouvernementele banksysteem, en oude leningen kunnen niet worden onderhouden. Op dat moment zal de Federal Reserve flippen en nieuwe, extra speciale QE aankondigen, ver boven het voormalige niveau van 2013 van $ 85 miljard per maand, en zal de overheid inspringen met koers controle. En dat zet het vreselijke vooruitzicht van de gevreesde crack-up boom in beweging, een buitengewone inflatie, wanneer dollars veranderen in hete aardappelen en mensen niet weten hoe snel ze er vanaf moeten komen. Nou, is dat wat er dit jaar gaat gebeuren?

Het hangt ervan af hoe heftig de Fed zal reageren. In ieder geval zit er een verschil tussen hoge inflatie en hyperinflatie. Hoge inflatie is al genoeg om sociaal-politieke stuipen te veroorzaken. Ik zie echt niet hoe de Fed onder de tapering van maart uit kan komen, zonder in de val te trappen, die ik zojuist geschetst heb. Het zou geen mooie situatie voor arme mevr. Janet Yellen zijn, maar niemand dwong haar de baan te accepteren, en ze had al die tijd al de uitstraling van een uilskuiken, de perfecte sukkel om achter te blijven met een grote scheetzak.

 

We zijn al veel te laat voor terugkeer naar realistische prijzen in alle markten. De regering en haar dienares, de Fed, hebben de mechanismen al zo lang zover afgeknepen, dat deze pogingen de woestenij van de afnemende rendementen zijn binnengegaan. In plaats van de markten op te stuwen, is alles wat ze nu nog kunnen bereiken, de verdere erosie van de geloofwaardigheid van de aandelenmarkten en de Fed zelf - en dat alles is een somber voorteken voor een geldsysteem dat hoofdzakelijk draait op vertrouwen.

Ik denk dat de indexen hun hoogste punt hebben bereikt. De marge (geleend geld om aandelen te kopen) in het systeem zit op gevaarlijke, historisch ongekende hoogte. Er zou nog een laatste rekking omhoog kunnen plaatsvinden in het eerste kwartaal. Dan zullen de aandelen inzakken, zo niet eerder. Ik denk nog steeds dat de Dow en S&P tot 90 % van hun waarde opgerekt kunnen worden, indien de leugens van de post-2008 interventies, zouden stoppen met hun uitwerking als ‘onheilsbode’ op het collectieve bewustzijn.

 

 

 

Deel 3

Deze post delen


Link to post
Share on other sites

Deel 3

 

 

De wereldwijde stijging van de rentetarieven, bevat alle mogelijkheden voor het ontsteken van een vuurstorm in renteswaps en het overhoop gooien van de hele handel van schaduw banken en derivaten. Dat zou een nekschot betekenen voor de TooBigToFail banken, en zou daarom leiden tot een wereldwijde crisis.

In dat geval zouden de uiteindelijke winnaars de grootste bezitters van goud zijn, die zouden claimen dat zij de wereld een betrouwbaar, door goud gedekte valuta kunnen bieden, vooral voor transacties in vitale bronnen als olie. In dit geval zou dat natuurlijk China zijn. Een dergelijk proces zou vreselijk chaotisch verlopen en bezaaid zijn met politieke vijandigheden. Gegeven het feit de financiële balans van China hopeloos ondoorzichtig is en een vast onderdeel van een oneerlijk banksysteem, bol van vriendjespolitiek, zou China een aantal dichte rookgordijnen moeten optrekken om zich een dergelijk dominant gezag te kunnen toe eigenen. Maar uiteindelijk komt het neer op wie de echte goederen bezit, en wie de boel verprutste (de VS, Europa, Japan). En China, ondanks al haar fouten en verdorvenheid, heeft het goud.

 

De massale overdracht van tonnen goud van het Westen naar het Oosten, was een van de meest opvallende gebeurtenissen van 2013. Er waren talloze complottheorieën over wat de goudprijs 28 procent deed dalen. Ik denk dat deze pijnlijke verschuiving in prijs deels een cyclische correctie was, na de tien jaar lange klim naar $1900 per ounce. Binnen deze cyclische correctie, was er veel ruimte voor de zogenaamde bullion banks (goudbanken) om de goud- en zilverprijzen naar beneden te rammen met hun short selling orgie. Het afgelopen jaar had iemand meerdere malen een dikke vinger op de knop ‘verkoop’, bijv. om vier uur ’s morgens in New York, als er geen handelaren op hun kantoren waren, en het verloop van deze vreemde transacties is duidelijk terug te zien in de dagelijkse statistieken. Mijn theorie is, dat er een poging is gedaan, of eigenlijk een beleid is bepaald, om de goudprijs te drukken via heimelijke afspraken tussen de Fed, het Amerikaanse ministerie van Financiën , de goudbanken en China, met als reden China goud te laten oppotten ter compensatie van de te verwachte verliezen aan waarde van de Amerikaanse staatsobligaties die zij in bezit hebben, men wierp China een groot gouden bot toe, om te voorkomen dat China enorm pissig zou worden zogezegd. De goudcrash had het bijkomende gunstige effect voor de Amerikaanse schatkist: het liet de dollar sterk lijken, op een moment dat vele landen de buik vol hadden van de dominantie van de US-dollar, vooral in de oliemarkten, en zij dreigden met kunst en vliegwerk een nieuwe munt te stichten. China het gouden bot toegooien is ook in overeenstemming met het officiële standpunt van de VS, dat goud, wat nationale valuta betreft, een zinloos, barbaars relikwie is en dus zou het niemand, behalve de barbaarse gele hordes uit Azië, er iets om geven.

 

Andere landen voelen dat niet op die manier. Rusland en Zwitserland hebben vorig jaar als gekken goud ingezameld tegen spotprijzen. Vorig jaar verzocht Duitsland zijn soevereine goudvoorraad (300 ton) terug uit de kluizen van Amerika, waar het lag opgeslagen tijdens de decennia van de koude oorlog, veilig buiten het bereik van de Sovjets. Maar Amerikaanse functionarissen vertelde de Duitsers het zeven jaar zou duren om de teruggave te bewerkstelligen. Zeven jaar!!! What-The-Fuck!? Is er een tekort aan bananenboten? Het gevoel in Goldville zegt dat de Verenigde Staten dat goud al lang geleden hebben ‘verhuurd’, verkocht, verhypothekeert of verloren. Hoe dan ook, de 300 ton van Duitsland was maar een klein deel van de 6700 ton goud die verondersteld werd in de kluizen van de Fed te liggen. Wie zal het zeggen? Geen enkele controleur wordt in de kluizen van de Fed toegelaten om daadwerkelijk te zien hoe er met het onderpand voorstaat. Dit zou een verstandig mens op zich al nerveus maken.

 

Ik denk dat we aan ver het einde van deze elitaire spelletjes met goud zitten, voornamelijk omdat er zoveel kluizen in het Westen zijn geleegd. Dat legt verdere capriolen in de papieren goud- en zilvermarkten aan banden. In een omgeving waar zowel de destructieve krachten van deflatie als inflatie opeenvolgend kunnen worden ontketend, is onzekerheid de grootste drijfveer, de gebruikelijke hebzucht en angst aftroevend, hetgeen redelijk nauwkeurig kan worden gemeten in markten met stabiele valuta. In 2013 is het publiek zich bewust geworden van het fenomeen ‘bail-in’ bij banken dat, samen met plannen tot her-verhypotheken, gewoon neer komt op inbeslagname van de rekeningen van een aantal cliënten, een nieuwe kreukel in de hedendaagse bankrelaties. Niemand weet of het nog veilig is om contant geld ergens te parkeren, behalve in je matras. Het precedent dat op Cyprus geschapen is, de kwestie met MF Global (brokerage firm) en andere inbeslagnames, neigt het belang om edele metalen buiten het institutionele kader te houden, te ondersteunen. Onzekerheid heerst.

 

 

Diversen

 

Ik krijg veel mail over het onderwerp Bitcoin. Hier is hoe ik daarover denk. Het is een nog abstractere vorm van geld dan de fiat valuta, of de waardepapieren op basis van fiat valuta. Hebben we meer abstractie nodig in ons economisch leven? Ik denk het niet. Ik denk dat de trend in de richting van wat echt is, zal zijn. Vooralsnog lijkt Bitcoin enig succes te genieten, zoals het een paar opeenvolgende crashes heeft doorstaan. Het idee te investeren in een algoritme, staat mij niet aan. Ik zie niet in hoe het ongevoelig kan zijn voor inbreuk door de overheid. Feitelijk durf ik erom te wedden dat er nu ergens bij de DOD, de NSA of de CIA een of andere nerd eraan werkt. Bitcoin provoceert imitators nieuwe computer ‘valuta’ te bednken. Waarom zou juist Bitcoin dominantie genieten? En hoeveel concurrerende algoritmische valuta kan de wereld aan? Zou dat niet het hele doel van een alternatieve valuta onderuit halen? Ik kan alleen maar zeggen dat ik geen Bitcoins ga kopen.

 

Zal ObamaCare neerstorten en verbranden. Tot nu toe loopt het niet echt lekker. In feite is het een affiche voor Murphy’s Law: Alles wat fout kan gaan, zal fout gaan. Ik veronderstel dat de primaire vraag is of er zich genoeg gezonde jongeren kunnen inschrijven, om de nachtmerrie die de ziektekostenverzekering geworden is, te corrigeren. Ook dat ziet er nu niet goed uit. Maar echt, hoe kan iemand nu een wet vertrouwen die is geschreven door de verzekeringsmaatschappijen en de farmaceutische industrie? En hoe kan het worden ingetrokken wanneer al zoveel individuen, groepen en bedrijven hun pre-ObamaCare polis kwijt zijn? Wat is er dan nog om naar terug te gaan? Daarom verwacht ik onrust in de gezondheidszorg in 2014. Het onvermogen om de tekortkomingen van ObamaCare op te lossen, kan ook een eerste symptoom zijn van de toenemende onmacht van de federale overheid om überhaupt nog iets te bereiken. Die mislukking zou een nog snellere afbouw van het bestuur van staten, provincies en gemeentes bewerkstelligen en mensen doen beseffen dat ze op zichzelf zijn aangewezen.

 

Excuus voor het van hak-op-de-tak springen, maar nog een paar losse woorden over de toestand van de Amerikaanse cultuur. Buiten de hoofdsteden van de 1 procent - Manhattan, San Francisco, Boston, Washington, enz. – Amerika’s materiële beschaving verkeert in een spectaculair verval. De auto cultuur en de tirannie van de grote winkelketens, hebben de fysieke structuur van onze gemeenschappen verwoest en maatschappelijke verhoudingen gesloopt. Tegenwoordig is een succesvolle Main Street een straat met een pruikenwinkel en een cheque inwisselkantoor. Het is ziekmakend te zien tot wat we zijn verworden. Onze populairste vermaak is precies dat, wat men zou ontwikkelen om een geprogrammeerde bevolking van criminelen en zedendelinquenten te produceren. De vertoning van hoe we eruitzien - overvoerd, getatoeëerd, doorboord met piercings, gekleed in clowns gewaden - doet een einde-der-tijden tijdsgeest vermoeden, meer beangstigend dan een Fellini-film. Het feit is, dat het gewoon een afspiegeling is van de manier waarop we ons gedragen, onze lompe, barbaarse gemeenschappelijke houding. Een wandeling langs elke luchthavenpromenade doe de Barnum & Bailey freakshows van vroeger verbleken. Kortom, de verrotting van onze samenleving is zo opzichtig, dat als we eerlijke zijn, we erkennen dat we zondige mensen zijn, die het verdienen gestraft te worden.

 

Deel 4

Deze post delen


Link to post
Share on other sites

Deel 4

 

 

Elders in de wereld

 

Het globalisme, met het euforische gevoel van Tom Friedman, loopt op z’n einde. Valuta oorlogen putten de spelers uit, conflicten en spanningen breken uit daar waar voorheen alleen Wal-Mart beurskoerstriomfen en Foxconn winsten waren. Zowel de Amerikaanse als Europese middenklassen zijn financieel ook te uitgeput om de consumentenorgie van het vroege millennium nog voort te zetten. De onevenwichtigheden in de handel zijn verschrikkelijk. Onbetaalbare schuld verzadigt alles. Verziekte economieën zullen de grondstoffenprijzen neerdrukken, behalve die van voedselgerelateerde zaken. Planeet Aarde heeft waarschijnlijk de piek van voedselproductie bereikt, met inbegrip van piek kunstmest. Graan voorraden zullen in 2014 ontoereikend zijn om de nog steeds groeiende massa’s in de arme delen van de wereld te voeden.

 

De nerveuze stilte in financiën en economie sinds 2008 ziet zich gereflecteerd in de relatieve rust op het politieke toneel. Opstanden en schermutselingen zijn uitgebroken, maar er is niets dat tot dusver de vrede tussen de grootmachten bedreigt. Er zijn de inmiddels historische opstanden geweest in Egypte, Libië, Syrië en andere staten in het Midden-Oosten en Noord Afrika (MiddleEastNorthAfrica). Irak is weer uiteen gevallen na een decennium van Amerikaanse ‘nation-building’. Griekenland valt uit elkaar. Spanje en Italië zouden uit elkaar moeten vallen, maar dat is nog niet het geval. Frankrijk zinkt weg in een faillissement. Het Verenigd Koninkrijk speelt onder één hoedje met de VS en is geïsoleerd van de Euro, maar de Britse eilanden zijn overbevolkt met een turbulente multi-etnische mix en weinig economische activiteit buiten het financiële district van Londen. Er waren dit jaar rellen in Zweden - of all places. Turkije is slechts een paar weken geleden samen met Oekraïne de crisis binnengetreden.

 

Ik voorspel voor dit jaar meer kleurrijke politieke strijd in Europa, laarzen in de straat, barricades, geweervuur en bommen. De bevolking van deze landen zullen verlichtende maatregelen van hun nationale regeringen eisen, maar het trieste nieuws is dat deze regeringen blut zijn, dus bezuinigingen is al wat de klok slaat, wat er ook gebeurt. Ik denk dat dit beginnende opstanden zal aanwakkeren in rechts nationalistische richting. Als het aan Marine Lepen’s stijgende Nationaal Front partij zou liggen, dan zouden ze het werkgelegenheidsprobleem oplossen door alle recente immigranten uit te wijzen - hoewel een enkele poging daartoe waarschijnlijk een wijdverbreid rassenconflict in Frankrijk zou veroorzaken.

 

De ruzie tussen China en Japan over de Senkaku eilanden is een afleiding van het echte belang in de Zuid-Chinese Zee, waarvan beweert wordt dat er grote onderwater olievoorraden liggen. China is 's werelds op één na grootste olie importeur. Hun economie en de geloofwaardigheid van hun niet-gekozen regering, is afhankelijk van het op peil houden van de olietoevoer. Ze liggen ver weg van de plaatsen in de wereld waar de olie vandaan komt, vandaar hun gretigheid om de Zuid-Chinese Zee te beveiligen en domineren. Het idee is dat China ophef zal maken over de Senkaku groep, om Japan en de VS aan de onderhandelingstafel te krijgen, de eilanden af te staan aan Japan in ruil voor de ondersteuning van Japan en de VS op de claims van China in de Zuid-Chinese Zee tegen de andere buren er: Vietnam, Indonesië, Maleisië en de Filippijnen.

 

Er is het risico dat Japan politiek door het lint gaat, nu zij net tussen de ontberingen van (Shinzo) Abenomics en de mystieke verschrikkingen van Fukushima zitten. Die nood in Japan lijkt een nieuwe sfeer van nationalistisch militarisme te provoceren, van een soort die niet meer gezien is sinds 1940. Ze hebben het over het opvoeren van de bewapening, het herschrijven van de pacifistische artikelen in hun grondwet. Eng, als je je het midden van de 20e eeuw kunt herinneren. China zou iets over nationaal psychotische keerpunten moeten weten, nog niet zo lang geleden de waanzin van Culturele Revolutie van Mao Zedong (1966-1971) te hebben moeten verdragen. Dus zij zouden Japan misschien met voorzichtigheid willen behandelen. Aan de andere kant, China koestert zeker een diepe, dodelijke wrok over de misdaden van Japan in de Tweede Wereldoorlog, en heeft nu een gedisciplineerd, eerste klas leger, en dus willen ze Japan misschien een schop onder hun kont geven. Het is een moeilijke om in te schatten. Ik vermoed dat in 2014, de bal is bij Japan in de tuin ligt. Wat zullen ze doen? Als de VS zich hier niet buiten weet houden, dan zijn we knettergek.

 

Dat gezegd hebbende, blijf ik bij mijn verhaal uit de prognoses van vorig jaar: De uiteindelijke bestemming van Japan is terugkeer naar de Middeleeuwen. Ze gaan nooit herstellen van Fukushima, hun economie valt uit elkaar, zij hebben geen fossiele brandstoffen in eigen bodem en moeten alles importeren, hun betalingsbalans is volledig in de war. Voor hen is de beste koers: de handdoek van moderniteit in de ring te gooien. We gaan uiteindelijk allemaal die kant op, dus Japan kan net zo goed als eerste die kant opgaan en het goede voorbeeld geven.

 

Met terugkeer naar de Middeleeuwen, bedoel ik een reset naar een pre-industriële wereld, naar een niveau van exploitatie die weer ‘handgemaakt’ is. Ik ben er zeker van dat het idee lachwekkend ongeloofwaardig lijkt, voor de meeste lezers, maar ik blijf erbij dat zowel de mensheid als de Aarde behoefte heeft aan een onderbreking van de verwoestingen als gevolg van de ‘vooruitgang’, in ieder geval zullen de omstandigheden dat afdwingen, we kunnen dus net zo goed terugslaan met de agenda: keer terug naar het lokale, werk aan vermindering, leren nuttige vaardigheden, cultiveer de tuinen, leer je buren kennen, leer een muziekinstrument te bespelen, werk, eet en dans met je vrienden.

 

Toevallig zal het derde deel uit mijn romanreeks World Made By Hand, dat zich afspeelt in de tijd na de ineenstorting van de economie in de staat New York, in september door de Atlantic Monthly Press gepubliceerd worden. Het is zonde. Of er nog iemand genoeg geld zal hebben om een exemplaar te kopen, kan ik niet voorzien.

 

Een gelukkig 2014 allemaal!

 

 

 

Vertaald door en de groeten van

 

Charlie

  • Leuk 1

Deze post delen


Link to post
Share on other sites

Top, ik had het artikel al gelezen op Silver Bear. Maar het is leuk dat iemand de moeite doet om dit te vertalen naar het Nederlands.

 

Ik heb hier nog een link (in het Nederlands) die ook duidelijk beschrijft waarmee we anno vandaag zo een beetje staan met onze energie voorziening.

 

En die ook aantoont dat economische groei om uit de crisis te komen waarschijnlijk een utopie zal zijn.

 

http://cassandraclub.wordpress.com/2014/01/14/vergeet-peakoil-het-draait-om-peak-eroei/

 

Zoals Kunstler beschrijft, terug naar de Middeleeuwen, al dan niet gedwongen.

Deze post delen


Link to post
Share on other sites

 

Zoals Kunstler beschrijft, terug naar de Middeleeuwen, al dan niet gedwongen.

 

Weet je, ik denk dat we daar helemaal niet zo moeilijk over zouden moeten doen.....

Ik zou graag nu instappen...

 

Natuurlijk betekent dat nogal wat ingrijpende veranderingen, bevolking die een factor 10 kleiner zal (moeten) worden enz.:(

 

Maar wat is het alternatief?

We zullen hoe dan ook tegen een harde stop aanlopen, en dan liever 100 jaar geleden zonder dat we ons zorgen hoeven te maken om al die kerncentrales die potentieel moordmachines worden en dat dan voor duizende jaren blijven, om maar een voorbeeld te noemen. Dan over pas 100 jaar in wie weet wat voor zieke planeet.....

 

Maar nee we willen krampachtig vasthouden aan onze levensstijl, en veel willen het nog veel beter krijgen, en als daar een buurman voor moet omvallen.....

 

Ach de mens........

 

 

Prep ze,

K a n s

Deze post delen


Link to post
Share on other sites
Deel 4...maar ik blijf erbij dat zowel de mensheid als de Aarde behoefte heeft aan een onderbreking van de verwoestingen als gevolg van de ‘vooruitgang’, in ieder geval zullen de omstandigheden dat afdwingen, we kunnen dus net zo goed terugslaan met de agenda: keer terug naar het lokale, werk aan vermindering, leren nuttige vaardigheden, cultiveer de tuinen, leer je buren kennen, leer een muziekinstrument te bespelen, werk, eet en dans met je vrienden.... en de groeten van Charlie

 

Wat goed dat je deze vertaling hebt gedaan, het leest een stuk intenser in je moeder taal..voor mij althans..kudo++++

 

Het citaat hierboven zal naar mijn idee de uitkomst worden, morgen al, bij wijze van spreken...We zijn zo'n 50 jaar te ver voorbij de menselijkheid geraakt, het oude handwerk en lokale verhandelingen van zo'n 50 jaar terug had de eenvoud en waarde die we nu wereld wijd kwijt zijn. Uiteindelijk zijn we dus niet beter geworden van meer en groot.

Deze post delen


Link to post
Share on other sites

Mooi verwoord @Charlie en zeer interessant. Maar jeetje man, hoelang was je aan het typen? Vergeet je vrouwtje niet hé, want anders heb je een SHTF thuis ;)

 

Ik weet niet wat dit hieronder moet voorstellen, maar oké, ik kwam het toevallig tegen.

 

How long would you last in an apocalypse?

http://games.usvsth3m.com/how-long-would-you-survive-after-the-apocalypse/

Deze post delen


Link to post
Share on other sites

Zoals Kunstler beschrijft, terug naar de Middeleeuwen, al dan niet gedwongen.

 

Ja, ik denk ook dat het dat gaat worden. Gedwongen, want we zijn niet in staat zelf die stap te nemen of het tij te keren.

 

Natuurlijk betekent dat nogal wat ingrijpende veranderingen, bevolking die een factor 10 kleiner zal (moeten) worden enz.:(

 

Maar wat is het alternatief?

We zullen hoe dan ook tegen een harde stop aanlopen, en dan liever 100 jaar geleden zonder dat we ons zorgen hoeven te maken om al die kerncentrales die potentieel moordmachines worden en dat dan voor duizende jaren blijven, om maar een voorbeeld te noemen. Dan over pas 100 jaar in wie weet wat voor zieke planeet.....

 

Maar nee we willen krampachtig vasthouden aan onze levensstijl, en veel willen het nog veel beter krijgen, en als daar een buurman voor moet omvallen.....

 

Ach de mens........

 

 

Prep ze,

K a n s

 

Er is geen alternatief, tenminste niet voor het overgrote deel van de wereldbevolking. Misschien dat er nog 'eilandjes' blijven bestaan waar de elite zich terugtrekt en waar het leven op bijna normale manier zal voortgaan, maar de rest van de wereld zal het zelf moeten rooien.

En die kerncentrales, dat is echt een probleem. Hoe ga je 50 jaar een centrale onderhouden die buiten gebruik is gesteld, als je eigenlijk niets meer hebt. Japan terug naar de Middeleeuwen? Zij hebben alleen al 50 centrales staan en zelf geen olie om generatoren voor de koeling aan de gang te houden. Hoeveel centrales zijn er wereldwijd? Al die centrales sluiten is bijna geen optie. Dan kun je ze beter aan de gang houden zodat ze zelf de koeling aandrijven.

De bevolking een factor 10 kleiner? Dat lijkt me nog een redelijk optimistische schatting.

 

Wat goed dat je deze vertaling hebt gedaan, het leest een stuk intenser in je moeder taal..voor mij althans..kudo++++

 

Het citaat hierboven zal naar mijn idee de uitkomst worden, morgen al, bij wijze van spreken...We zijn zo'n 50 jaar te ver voorbij de menselijkheid geraakt, het oude handwerk en lokale verhandelingen van zo'n 50 jaar terug had de eenvoud en waarde die we nu wereld wijd kwijt zijn. Uiteindelijk zijn we dus niet beter geworden van meer en groot.

 

Dank je Highway. 50 Jaar te ver doorgeschoten, daar heb je wel gelijk in. Meer en groter was niet het het walhalla, en wat is de oplossing voor de huidige machthebbers?

Nog meer en nog groter. En dat gaat het hem niet worden.

 

Mooi verwoord @Charlie en zeer interessant. Maar jeetje man, hoelang was je aan het typen? Vergeet je vrouwtje niet hé, want anders heb je een SHTF thuis ;)

 

 

Ja, interessant is het zeker. En het was meer werk dan ik had verwacht. Ik ben m'n vrouwtje niet vergeten, maar ze begon zich wel zorgen te maken. :eek:

 

Mooie link trouwens die van Zero Hedge. Dit komt niet goed, mensen, dit komt niet goed.

  • Leuk 1

Deze post delen


Link to post
Share on other sites

De verhouding word steeds slechter.

 

De middenklasse word steeds kleiner.

En deze klasse moet voor de armen en rijken zorgen.

Er zal dus echt een wending moeten komen.

 

Want zonder de middenklasse kunnen de rijken niet bestaan.

Deze post delen


Link to post
Share on other sites
Mooi verwoord @Charlie en zeer interessant. Maar jeetje man, hoelang was je aan het typen? Vergeet je vrouwtje niet hé, want anders heb je een SHTF thuis ;)

 

Ik weet niet wat dit hieronder moet voorstellen, maar oké, ik kwam het toevallig tegen.

 

How long would you last in an apocalypse?

http://games.usvsth3m.com/how-long-would-you-survive-after-the-apocalypse/

 

grappig, ik zouhet nog 40 jaren uithouden na een shtf

Capture40.jpg.b306dea03602131b44f44ebce6396f47.jpg

Deze post delen


Link to post
Share on other sites
grappig, ik zouhet nog 40 jaren uithouden na een shtf

Capture40.jpg.b306dea03602131b44f44ebce6396f47.jpg

 

Yup, maar wel als mutant met kieuwen achter je oorschelpen...

Deze post delen


Link to post
Share on other sites

@Charlie wat een monnikenwerk.....En zoals de schrijver aangeeft, gaan we waarschijnlijk terug naar dat soort inspanningen om de boel draaiende te houden. Reuze bedankt voor je vertaal werk.

Deze post delen


Link to post
Share on other sites

Doe mee aan dit gesprek

Je kunt dit nu plaatsen en later registreren. Indien je reeds een account hebt, log dan nu in om het bericht te plaatsen met je account.

Gast
Reageer op dit topic...

×   Geplakt als verrijkte tekst.   Herstel opmaak

  Er zijn maximaal 75 emoji toegestaan.

×   Je link werd automatisch ingevoegd.   Tonen als normale link

×   Je vorige inhoud werd hersteld.   Leeg de tekstverwerker

×   Je kunt afbeeldingen niet direct plakken. Upload of voeg afbeeldingen vanaf een URL in


×
×
  • Nieuwe aanmaken...