Ga naar inhoud
GENEGEERD

Krabbelt Europa uit de crisis?


Charlie
 Share

Recommended Posts

We hebben het allemaal gehoord onlangs op radio en tv: Europa krabbelt weer langzaam uit de crisis omhoog.

 

"Europa zit midden in een overgang van gematigd negatieve naar gematigd positieve groeicijfers en dat proces zet door", zegt Han de Jong, hoofdeconoom van ABN Amro. Voor het afgelopen kwartaal rekent de markt nog op een minnetje van 0,2%, maar voor het lopende kwartaal ligt weer economische groei in het verschiet, staat te lezen in dit artikel. Nu zijn wij preppers altijd al wel sceptisch en maakt één zwaluw voor ons nog geen zomer...maar toch, dit is positief nieuws. We weten wel, we zijn er nog niet, maar het begin, hoe fragiel en iel het ook is, het begin is er.

 

Maar dan klik ik niets vermoedend PressEurop open en dan lees ik:

 

Duisternis: De economische vooruitzichten in Griekenland zijn somber. Ondanks positieve geluiden over coöperatieve ondernemende boeren, is de werkeloosheid skyhigh, dalen de salarissen in 2014 verder en hebben de 50 belangrijkste bedrijven van het land een omzetdaling van 17%. En het ergste, zo staat er, is dat er 20 jaar nodig zijn met een groei van 4 tot 5 procent om de miljoenen banen die sinds 2009 verloren zijn gegaan weer te scheppen en terug te komen op het werkloosheidsniveau van dat jaar.

 

In Italië is de vakantie ook voorbij. Een groot aantal werknemers keert met lood in de schoenen terug naar het werk, en velen van hen vinden de poorten gesloten. Tijdens de vakantie sluiten een hoop bedrijven definitief de deuren.

Bij terugkomst van vakantie opeens werkloos. Een mooi artikel.

 

We zijn er dus nog niet, bij lange na niet. Maar eigenlijk wisten we dat al.

Link naar reactie
Share on other sites

Begin nu je eigen moestuin. Bekijk de zadenpakketten Op zoek naar waterfilters, messen, tools of lang houdbaar eten? Ga dan naar www.prepshop.nl!

Het is gewoon deel van de 'goed nieuws' show. We krijgen knabbeltjes voorgeschoteld. Het betert hier een beetje, dit gaat een ietsepietsje beter, dat gaat wat minder slecht maar het stelt gewoon geen ruk voor. Kijk rond in je omgeving. Het aantal voertuigen op de wegen vermindert (al helemaal op zondag), het aantal werklozen stijgt (of wordt uit de statistieken gehaald), meer gezinnen komen in de problemen, voedsel en energie worden duurder, uitkeringen worden gekort, hulporganisaties worden overstelpt... . Ik ben geen doemdenker maar een realist. Zelf houden we de portefeuille dicht. We kopen meer basisproducten, kweken groenten, kopen in de solden, vermijden niet noodzakelijke aankopen.

Link naar reactie
Share on other sites

Het is donker, terwijl het 2 uur in de middig is.

Al dagen is het klote weer, maar vandaag was het onbeschrijfelijk.

De wolken zijn zo dik en zo massief dat het zonlicht er maar niet kan doorkomen.

 

De poncho is zwaar, het lijkt wel of zelfs die de continue vallende druppels niet meer kan tegenhouden maar absorbeert.

Tijdens de goede uren zijn de druppels van normaal formaat, maar op de slechte uren doen de druppels ondanks de pocho en mijn kledinglagen gewoon pijn zo groot zijn ze.

Het is de derde dag dat het onophoudelijk regent, mijn groep heeft zich, na de eerste dag en 10 uur lopen door de regen, uitgeput onder de overhangende rots verschanst en daar zitten we nu dus al twee dagen.

 

We kunnen niet verder, ik heb nog waterdichte schoenen en mijn poncho en regenbroek die als een van de weinige nog heel is, houd het vocht buiten.

De regenbroek komt gelukkig over de hoge schacht van mijn schoenen en dus ben ik nog een van de weinige die droge voeten heeft en dus normaal kan lopen. Vijf leden zitten al twee dagen stil omdat zo kapot gelopen blaren hebben en domweg geen stap meer kunnen zetten.

 

Mijn doel van vandaag is wat hout zoeken om voor wat warmte te kunnen zorgen en zo mischien ook wat spullen te kunnen drogen.

Ik heb bij de dode boom, nu alweer 7 uur geleden, wat takken afgesneden en die zo dun mogelijk gesneden en in mijn droogzak gedaan.

Het is een bewezen concept van een eigengemaakte goretexzak die ik direct op mijn lichaam draag.

Als ik daar s'ochtens nat hout in doe dan is dat s'avonds meestal goed genoeg droog om een vuurtje mee te maken.

 

Om bezig te blijven heb ik me toen voorgenomen om 5 uur in westelijke richting te blijven lopen om te zien wat ons te wachten staat als we weer verder kunnen. Die vijf uur leken een hele dag te duren. Ben geen mens of dier tegen gekomen en had de grootste moeite om de vijf uur door te blijven wandelen.

Ben nu dus twee uur op de terugweg en ik ben bang dat ik een grote fout heb gemaakt.

Door de kou en het weinige eten is mijn conditie de afgelopen dagen enorm ingestort en ik heb nu al twee keer 15 min moeten rusten op de terugweg omdat ik gewoon uitgeput was.

Ik heb alleen mijn dagrugzak bij en heb alleen mijn basisuitrusting om zo licht mogelijk te blijven.

Had ik maar een extra blik meegnomen ik voel dat alle energie wegloopt.

 

Ik wil mijn noodrandsoen niet aanspreken, ik moest al mijn best doen om de groep uit te leggen dat het nut had om alvast en stuk van de route te verkennen, en als ik nu ook nog moet uitleggen dat ik wat van het nauwelijks beschikbare noodvoedsel heb verbruikt zal ik zeker veel goodwill en mischien wel vertrouwen verliezen, dat wil ik op dit soort belangrijke momenten niet zomaar weggeven.

 

Ik vraag me hardop af hoelang ik nog nodig ga hebben voor het laatste stuk terug.

De 10 uur leek ruim voldoende om nog voordat de nacht zou invallen terug te zijn, ik begin daar nu aan te twijfelen.

En als het te donker wordt kan ik niet verder. Ikzelf vind dat nog geen ramp om een nacht te bivakeren maar de rotsen maken zelfs over deze korte afstand een verbinden onmogelijk, en wat er in de groep gaat gebeuren als ik niet terug kom deze avond is iets wat me een koude rilling bezorgt.

Waarom heb ik dan ook niet duidelijk doorgenomen wat we zouden doen als ik niet deze avond terug zou komen, vraag ik me weer af...

Ik was het geklaag van sommige dan ook zo zat dat ik blij was om vanochtend vroeg te vertrekken en even op mezelf te zijn.

Daar heb ik nu dus enorm spijt van...

 

Ineens schiet er een stoot adrealine door mijn lichaam, instinktief zak ik door mijn knieen en is mijn linkerarm onder de schouderband gegleden en ligt mijn daypack nu rechts naast me op de grond en heb ik de karabijn met beide handen vast. Het gekraak van de tak kwam nauwelijks boven het geluid van de regen uit maar in mijn geheugen speelde ik het nog drie keer af en kon er niet omheen dat was geen normale ' krak'.

Hoeveel herrie heb ikzelf gemaakt? Ik liep over een redelijk pad heb geen takken gebroken dus ik heb zelf niet veel geluid gemaakt.

Bijna geen wind en wat er waait komt me tegemoet ook goed...

 

Door de begroeing kon ik nu niet meer de richting overzien waar het geluid vandaan kwam.

Het kwam van rechts op ongeveer half drie, ik graaf in mijn geheugen; drie grote bomen binnen 10 meterafstand, meerder rotsen, en het meest benarde het loopt aan de rechter kant omhoog dus ik zit in de minder gunstige lage positie, shit!

 

Ik ben gespannen en hoor mijn hartslag te snel gaan, twee diepe langzame ademteugen en mijn hart vertraagt, mijn gehoor doet zo zijn best dat ik het bloed door mijn aderen hoor stromen, en het geluid van de regen is zo luid dat het pijn doet.

 

Ik draai langzaam mijn hoofd in een poging iets te horen, en om meteen de omgeving in te scannen.

Ik kan me in bijna alle richtingen binnen 5 meter ofwel achter een boom ofwel achter een rots verschuilen.

Langzaam besef ik dat dit terrein mij goed ligt en krijg ik weer vertrouwen.

 

Ik zet zonder overeind te komen de vier stappen naar het ongeveer een meter hoge rotsblok en ga langzaam omhoog terwijl ik de karabijn aanleg.

De zoomlens staan op de minimale vergroting van drie keer om een zo groot mogelijk beeldveld te hebben.

De kijker komt op het niveau dat ik vervgenoeg in de richting van het geluid kan kijken.

Ik scan langzaam van links naar rechts als ik ineens nog net linksonder iets in de kijker denk te zien bewegen.

Ik ga een fractie terug en draai de zoomring zover als dat ik het idee heb dat ik nog zeker dat wat ik zag te bewegen in mijn vizier heb maar wel op maximale vergroting.

 

Niks..., ik zie niks.,.. Dan gaat mijn wijsvinger automatisch naar de trekker en gaan er tien gedachtes tegelijk door mijn hoofd, ik reguleer mijn ademhaling schat de afstand, geen wind, shit hoeveel moet ik omhoog compenseren voor die klote regen dat heb ik eigenlijk nog nooit geoefend, kut!

Ik realiseer me ook op, hetzelfde moment dat de afstand wel twee honderd meter is en met dit weer niet overtuigend raak zal zijn.

Ik zie nu ook duidelijk de kop en een stuk romp onder het enorme gewei zitten.

Dan zakt de moed me in de schoenen, hoe ga ik dat beest meenemen, wat kan ik dragen, hoeveel tijd gaat het me kosten om te villen, wat als iemand het schot hoort? Mijn vinger laat de eerste stage van de trekker los komen, op hetzelfde moment schrikt het beest ergens van en is het ineens weg.

 

Dan pas realiseer ik me dat ik heel onnatuurlijk sta zo diep door mijn knieen en voel ik de pijn in mijn bovenbenen.

Snel stek ik ze terwijl ik vooroverbuig om mezelf niet to hoog boven de rots uit te laten komen, shit dat was bijna een krampscheut..

 

Ik besef dat ik me niet ergens voor hoef te verbergen en ga rechtop staan.

Kijk nogmaal langzaam om me heenen kijk op mijn horloge, potverd.. Al 20 minuten verder...

Ik ket nog zeker drie uur lopen en waarschijnlijk worden dat er wel vier.

Snel draai ik het plastik weer volledig om mijn karabijn en veeg zonder erbij na te denken de dikke druppels van de kijker, die maakten het zoeken een stuk lastiger, ik besef me dat het geen drol uithaalt omdat er binnen vijf minuten weer net zeveel druppels op zullen zitten..

 

Ik loop naar mijn daypack en postioneer die weer op mijn rug, schouderbanden aantrekken, heupgordel vast, schouderbanden iets vieren en het gewicht zit weer netjes op mijn heupen.

 

Dan besef ik dat de adrealine uitgewerkt is en krijg ik een enorme dip.

Shit even zitten, even de ogendicht, even.... En ik verzet me uit alle macht ., doorlopen !

Ik neem een grote slok uit mijn drinkzak en voel d pe koude vloeistof naar beneden zakken, via mijn keel langs mijndroogzak richting mijn maag.

De droogzak heeft de temperatuur van mijn lachaam aangenomen besef ik dus het hout moet al aardig droog zijn.

 

Ik probeer twee uur lang een redelijk tempo aan te houden en dat lukt, daarna moet ik echt even pauzeren ik ben kapot.

Ik merk aan het licht dat ik geen uur meer heb voordat het lopen moeilijk wordt.

Op mijn laatse krachten loop ik door.

Weet miet hoe ik het laatste stuk gelopen heb, maar ineens hoor ik de stemmen van mijn groep, jezus wat lraten ze hard wat is er aan de hand?

Dan besef ik dat ik ondersteund wordt en dat ik de laatste stappen naar een droog plekje strompel, de stemmen zijn niet hard ze zitten op 10 cm van mijn oor.

Ik zit en weet nog net het droogzakje te voorschijn te halen.

De groepsleden hadden blijkbaar al wat hout gesprokkeld want dat zie ik iemand pakken.

Blijkbaar te nat want een vuur is niet gelukt?

 

Ik zie de vragende blikken maar Adrie heeft heel duidelijk gemaakt dat ze met rust moeten laten, ik zal er wel niet al te best uitzien.

Mijn daypack en karbijn zijn al bekeken en ik zag wat knikkende blikken en wat gemompel geen schoten gelost alle spullen nog aanwezig.

 

Dan is er een klein vlammetje dat al snel groter wordt, mijn hout is droog en brandt.

Ik zie wat blikken opleven, vuur, warmte, hoop een lichtpuntje.

Al snel gaan er wat grotere takken op., maar dat geeft nogal wat rook.

Dat is wel erg nat!

Er zijn nu drie man bezig in een poging het vuur gaande te houden.

Er wordt geblazen, gewappert, er gaat hout af en er komt hout bij.

Dan hoor ik een vloek en nesef dat het droge houtnop is en niet in staat is geweest om het doorweekte hout aan te krijgen.

Ik voel een warme druppel over mijn wang glijden, niemand ziet het niemand realiseerd het de regendruppels zijn een perfect camouflage.

 

Even was er hoop een lichtpuntje maar ik zak weg in een ruteloze en trieste slaap, wat gaat morgen brengen?

 

Prep ze,

K a n s

  • Leuk 1
Link naar reactie
Share on other sites

"Europa zit midden in een overgang van gematigd negatieve naar gematigd positieve groeicijfers en dat proces zet door", zegt Han de Jong, hoofdeconoom van ABN Amro. Voor het afgelopen kwartaal rekent de markt nog op een minnetje van 0,2%, maar voor het lopende kwartaal ligt weer economische groei in het verschiet, staat te lezen in dit artikel. Nu zijn wij preppers altijd al wel sceptisch en maakt één zwaluw voor ons nog geen zomer...maar toch, dit is positief nieuws. We weten wel, we zijn er nog niet, maar het begin, hoe fragiel en iel het ook is, het begin is er.

 

Natuurlijk ziet de ABN AMRO lichtpuntjes....ze hebben miljarden geinvesteerd in de wapenindustrie......dus een vlam in de Syrische pan betekent geld in het laatje. Site: http://www.artikel7.nu/vrijspraak/de-nederlander-sponsort-onbewust-de-wapenindustrie.html

 

De Nederlander sponsort onbewust de wapenindustrie

 

Wapenhandel

Veel mensen zijn niet op de hoogte van het feit dat eigen dat zij tegen wil en dank de wapenindustrie sponsoren. De wapenindustrie krijgt miljarden van pensioenfondsen en grootbanken. Ieder weldenkend mens wenst wereldvrede en vind oorlog afschuwelijk maar onbewust sponsoren tegelijkertijd deze walgelijke oorlogen met alle gevolgen van dien. De grootbanken zoals ING, ABN AMRO/ FORTIS, Rabobank hebben maar 1 doel en dat is namelijk geld verdienen.

 

Een detail is dat ABN AMRO/FORTIS en ING zijn gered met uw belastinggeld door politici die zich profileren als ware vredestichters. Deze banken hebben een mooi praatje over een betere wereld door middel van een glimmend foldertje en mooie reclamespotjes. Deze hypocriete banken investeren gezamenlijk maar lief 3000000000000 euro (zie documentaire)

 

Op de site van ABN hebben ze een mooi praatje over dat ze geen investeringen doen in smerige bommen, niet aan vervelende landen wapens verkopen etc etc....en dat doen ze AL sinds medio 2012....stelletje oliebollen, hadden ze dat niet 'al' in 1975 kunnen bedenken?

 

Link naar reactie
Share on other sites

Wat fundamenteel fout zit, kan zich conjunctureel niet meer herstellen. Ons fiat-geldsysteem heeft zich definitief opgeblazen en moet 'vervangen' worden. Dit proces kan nog lang op zich laten wachten omdat allerlei partijen verschillende belangen hebben. Ergo: deze crisis gaat nog lange tijd van kwaad tot erger. Statistische ruis die vertaalt wordt als een opleving zal telkens weer de 'bounce of a dead cat' blijken te zijn. Het is niet anders.de jaren '30 vormen een bruikbare financieel-economische parallel, laten we hopen dat het geen geopolitieke parallel gaat opleveren. http://www.economie-macht-maatschappij.com/monetair-beleid.html

Link naar reactie
Share on other sites

  • 1 month later...

Hoe vind je deze: "Ik klap nooit voor Cohn Bendit: vandaag wel: EU kan per 15 November zijn betalingen niet meer nakomen! Pas vanochtend om 7.30 uur bekend."

Zo'n tweet verwacht je van Wilders, niet van Wim van de Kamp op twitter.

 

Momenteel nog geen idee wat de bron of context is.

 

Overigens is die Cohn Bendit wel een dubieus figuur. Hier een interview.

Link naar reactie
Share on other sites

Jaja, we krabbelen zeker uit de crisis, en in de komende jaren gaar het ook een stuk beter. Er komen in heel Europa tentenkampen, armoede onder de EU burgers zal stijgen naar 25 miljoen, de werkloosheid zal schrikbarend toenemen en er volgen nog meer huisuitzettingen.

 

Europe Going Into Poverty Euro Crisis 2013

http://www.youtube.com/watch?v=4ztzE7qjokw

 

Number of Spanish in severe poverty doubles

 

Hoe goed gaat het eigenlijk met Cyprus?

http://www.rtlnieuws.nl/economie/home/column/rene-tissen/hoe-goed-gaat-het-eigenlijk-met-cyprus

Link naar reactie
Share on other sites

Jaja, we krabbelen zeker uit de crisis, en in de komende jaren gaar het ook een stuk beter. Er komen in heel Europa tentenkampen, armoede onder de EU burgers zal stijgen naar 25 miljoen, de werkloosheid zal schrikbarend toenemen en er volgen nog meer huisuitzettingen.

 

Europe Going Into Poverty Euro Crisis 2013

http://www.youtube.com/watch?v=4ztzE7qjokw

 

Number of Spanish in severe poverty doubles

 

In Spanje kennen ze niet echt de voedselbanken zoals wij ze kennen. Vaak staan er voor de winkels vrijwilligers en kun je boodschappen doneren. Vaak koop ik dan extra pasta en dergelijke voor deze mensen. Zij verdelen het voedsel dan weer onder de armen. In grote steden heb je wel inderdaad van die gaarkeukens waar je een maaltje kunt halen.

 

Dus uit de crisis de komende 5 jaar,dat geloof ik niet. Natuurlijk zal je weer een keertje groei krijgen als je de sinds 2008 allee maar 5-10% heb moeten inleveren. Het houdt een keer op en er komt natuurlijk een punt dat de bodem bereikt is. En hoelang zal het nog duren eer men erachter komt dat het euro project in huidige vorm totaal mislukt is?

Link naar reactie
Share on other sites

Hoe vind je deze: "Ik klap nooit voor Cohn Bendit: vandaag wel: EU kan per 15 November zijn betalingen niet meer nakomen! Pas vanochtend om 7.30 uur bekend."

Zo'n tweet verwacht je van Wilders, niet van Wim van de Kamp op twitter.

 

Momenteel nog geen idee wat de bron of context is.

 

Overigens is die Cohn Bendit wel een dubieus figuur. Hier een interview.

 

Is hier al meer nieuws over? Ik kon zo snel niets vinden.

Link naar reactie
Share on other sites

Doe mee aan dit gesprek

Je kunt dit nu plaatsen en later registreren. Indien je reeds een account hebt, log dan nu in om het bericht te plaatsen met je account.

Gast
Reageer op dit topic...

×   Geplakt als verrijkte tekst.   Herstel opmaak

  Er zijn maximaal 75 emoji toegestaan.

×   Je link werd automatisch ingevoegd.   Tonen als normale link

×   Je vorige inhoud werd hersteld.   Leeg de tekstverwerker

×   Je kunt afbeeldingen niet direct plakken. Upload of voeg afbeeldingen vanaf een URL in

 Share

×
×
  • Nieuwe aanmaken...